Axalp Air Show 2011

Een beschrijving van de beklimming van de bergrug vanaf waar je de vliegshow kunt bekijken is hier (Zwitserland Herfst – Dag 4/6) te vinden.

Na een paar uurtjes wachten stijgt er een helicopter op die het gebied rondom de oefendoelen inspecteert en iemand aan de overkant op de hogere klif afzet. Die loopt een eindje richting een paar mensen en stuurt ze terug. Deze klif aan de overkant heeft de zon in de rug en ligt een heel stuk hoger. Om daar te komen kun je een zelfde ’wandeling’ als aan deze kant tegemoet zien, alleen duurt die 5-6 uur en gaat bijna helemaal in het donker. Vanaf deze kant kijk je tegen de zon in.

Het mannetje aan de overkant wordt weer opgepikt. Niet lang daarna duiken er twee F/A-18’s op in de verte. Ze voeren een soort ballet op grote hoogte uit. Ze lijken op hun staart te balanceren en om elkaar heen te draaien. Wat later zien we ze een stuk dichterbij en opeens wordt iedereen verrast door twee andere Hornets die heel laag en hard door de vallei aan komen scheuren en een hele rij flares lanceren. Spectaculair! Ze komen nog een aantal keren langs en soms vliegen ze recht op de bergwand af, om dan op het laatste moment stijl omhoog te duiken. Ik had geen enkele kans om dit te fotograferen. Even goed onthouden voor de tweede show vanmiddag.

Hierna volgt er een mooie demo van een Pilatus PC-21. Ook die komt onverwacht binnen scheuren, maar nu van de andere kant. Het is een strak blauwe lucht en de toestellen steken er mooi tegen af. Ook besneeuwd terrein als achtergrond is weer eens wat anders en best wel fotogeniek.

Hierna beginnen de schietoefeningen. Eerst een paar F/A-18s en daarna een groter aantal F-5’s. De knallen zijn best hard. Tijdens het schieten zie je eerst een rookwolk rond de cockpit. Dan na een paar seconden een aantal felle knallen in de lucht waar de munitie ontploft. Als de F/A-18’s bijna langs komen hoor je een heel raar geluid, WHOOEEEEEPPP, dat eerst hoger en dan lager wordt. Ik kan dit eerst helemaal niet plaatsen. Bij de F-5’s hoor je ook een raar geluid, maar dan heb ik het opeens door. Het is het geluid van het kanon zelf. Doordat er een paar honderd meter van ons af wordt geschoten reist het geluid mee met het vliegtuig. De munitie gaat veel sneller (zo’n 2-3 keer) en dat geluid hoor je dus ook eerder. Eigenlijk hoor je terug in de tijd!

De beelden zijn echt spectaculair en de foto’s trouwens ook. De toestellen vliegen circuitjes west-oost, noord-zuid en zuid-noord. Vooral op het noord-zuid traject zie je de toestellen op zijn kop bijna vertikaal het dal in duiken.

Even snel als het is begonnen is het weer afgelopen. Het is nu 11 uur. Gedurende een aantal uren worden er vips per heli binnen gevlogen. Om 14:00 begint de echte repetitie voor de shows van morgen en overmorgen.

3 uur wachten dus temidden van de koeienshit.

Precies om 14:00 begint het spelletje weer. Het is een herhaling van vanmorgen. Ondanks dat ik er op gebrand was om nu de F/A-18’s met de flares te fotograferen wordt ik toch weer afgeleid door die twee hoger in de lucht. Snel richt ik de camera op de twee met de flares maar het duurt even voor ik ze in beeld heb en nog even voor lens gefocused is, net allemaal te lang en voor de tweede keer dus te laat. Er zit één acceptabele foto bij.

Als toegift is er nog een 20 minuten durende show van de Patrouille de Suisse. Ook spectaculair met zo’n achtergrond.

Er zijn hier drie heuvels waar je kunt staan en vandaag ben ik op dezelfde plek gebleven. De komende twee dagen kan ik wat meer gaan varieren. Ik weet welke foto’s ik nog wil maken en die F/A-18s met flares zit daar zeker bij. Terwijl ik hier over nadenk, wordt er omgeroepen dat de echte airshow voor de komende twee dagen is afgelast. Dit vanwege de overstromingen van maandag. Het leger is ingezet om puin te ruimen en kan niet worden ingezet voor de show. Dat is wel heel erg zonde…

Op een bepaalde manier ben ik er overigens ook niet rauwig om. Nog twee keer die k…..helling op sjouwen en dan met duizenden tegelijk in plaats van met honderden is ook geen aantrekkelijk vooruitzicht. Voorlopig heb ik een leuk setje foto’s te pakken.

De afdaling is gelukkig een heel stuk minder zwaar en ik kan ook vrijwel meteen in de lift stappen. Uiteindelijk ben ik na een half uurtje rijden weer bij mijn hotel en daar wacht een verrassing. Alles is donker en alle deuren zitten dicht. Het blijkt rustdag te zijn. Ik probeer mijn kaartje in het slot maar dat reageert niet. Bij de andere deur krijg ik een rood lampje. Oh oh… Aan de overkant is een bakkerij nog open en ik vraag het daar. Zij kent de mensen niet en heeft ook geen telefoonnummer. Ik ga terug en probeer nogmaals alle deuren. Nu probeer ik het kaartje aan beide kanten en gelukkig springt de deur opeens open. Oef…

Het is helemaal stil en donker binnen. Het lijkt wel of ik de enige nog ben. Jammer genoeg heb ik geen internet meer want dat was maar 24 uur geldig. Wist ik veel…

Ik ben redelijk moe en ga ’even’ liggen. Rond 21:30 wordt ik weer wakker en besluit om maar meteen naar bed te gaan.

Wat een mooie dag was dit. Ik had het voor geen goud willen missen. Wat een spectakel! Ondanks het lange wachten, de kou en niet in de laatste plaats die beklimming, wat was dat afzien. De foto’s maken echter alles goed, zeker achteraf (-;

Eurocopter EC145
Cougar
Eurocopter EC635P2+
Eurocopter EC635P2+ en Cougar Formatie
Para’s
Pilatus PC-21
F-5E Tiger II
F/A-18C Hornet
F/A-18D Hornet
Patrouille de Suisse
edit