Dag 4/6

Vandaag sta ik om 04:50 op. Ik wil het risico niet lopen dat ik straks in de file sta. Het ontbijt staat zoals afgesproken klaar. Iets later komen er 3 anderen binnen, 2 kerels en een meisje. Ook zij gaan vandaag naar Axalp maar wel wat later. Ik schrans zo snel mogelijk het ontbijt naar binnen en ga op weg.

Buiten zit alles in de mist. Het is moeilijk rijden en ik neem ook een paar keer de verkeerde afslag. Na een tijdje kom ik op het stijle weggetje naar Axalp uit. Zoals verwacht ben ik niet de enige. Al snel zit er een hele rij auto’s achter me. Nu even goed opletten dat ik boven niet verkeerd rij, want dan kan ik achter dit hele regiment aansluiten.

Onverwacht doemt er boven een dame in geel jack op. Waar ik naar toe ga is de vraag. Dat lijkt me nogal duidelijk maar er blijken twee mogelijkheden te zijn: met de lift en met de auto. Voor de auto moet je een pas hebben. Parkeren kan hier voor de lift. Al snel staan we met een groepje in het donker te kleumen voor de stoeltjeslift die pas over een half uur open gaat. Langzaam begint het te schemeren. Sommigen gaan al lopend naar boven.

De lift gaat verder soepeltjes. Iedereen wordt er met tas en al ingeholpen. De lift gaat al een aardig eind naar boven. Maar goed dat ik niet ben gaan lopen.

Verderop doemen een paar hoge kliffen op in de schemer. Zouden we daar helemaal naar toe moeten? Eénmaal uit de lift sta je in de modder en kun je een rij mensen naar boven gaan volgen. Het pad is smal en rotsachtig. Een enkel verstuiken is gemakkelijk. Het loopt gedurende een minuut of 25 glooiend naar boven. Daarna wordt het al een stuk stijler en na nog een minuut of 10 moet je de bocht om en daar doemt een hele stijle klif op. Zeker 45 graden (als het niet meer is) en een paar honderd meter lang. Het lijkt wel een grof omgeploegde akker. Iedereen heeft het zwaar. Al snel begin ik met kruisen van links naar rechts net als met zeilen tegen de wind in. De afstand wordt flink langer maar het is ook een stuk minder zwaar zo. Gelukkig is het wel al licht geworden. Het klimmen is echt zwaar, zeker met al die bagage. Ik had al horror-verhalen gehoord maar dit is wel heel extreem en het einde lijkt nog lang niet in zicht. Ver boven me zie ik mensen lopen.

30 pasjes klauteren en weer even uitblazen. Na een tijdje komen we bij een trap, waarna nog zo’n helling volgt, die is ietsje minder stijl maar wel veel langer. Wel is er nu een pad in de sneeuw, dat scheelt dan nog. Uiteindelijk kom je boven en dan is de toren nog een paar honderd meter, maar dit is meer lopen dan klimmen.

Eigenlijk sta je hier boven op een honderden meters hoge klif en in het dal tussen deze klif en die aan de overkant gaan straks de toestellen vliegen. Maar dit duurt nog uren. Het is flink koud boven maar gelukkig staat er niet veel wind. Ik ben compleet doorweekt door die zware klim, dus eerst maar even omgekleden. De helling is vrij scheef en ligt vol met koeienstront. Ongelofelijk dat die beesten hier boven komen.

Alle foto’s van de vliegshow zijn hier (Axalp Air Show 2011) te vinden.

Kaarten, Grafieken & Downloads

GPS Kaart met kleurgecodeerde hoogte informatie

Kleurgecodeerde afstand/hoogte grafiek

Kleurgecodeerde afstand/hoogte grafiek, Zwitserland Najaar, Dag 4

Download het originele gpx bestand hier.

edit