Dag 8/35 – Deel 3/3

Zonsondergang

Ik droom wat weg op mijn bankje… Dan komen er twee Australiers bij me zitten die wel in zijn voor een praatje. Het blijken de mensen te zijn die tegenover me staan op de camping: Chris en Morene (zo leer ik later op de dag). Aardige mensen, rond de 60, komen uit Queensland en zijn al 5.5 jaar op reis. Ze waren inderdaad wakker geschrokken van het gebrul van de auto maar kunnen er nu wel om lachen.

Als ik weer een beetje ben hersteld rij ik terug naar het visitor center om nog eens goed naar de foto’s in de boeken te kijken. Een aantal herken ik er nu maar eentje niet. Ook de parkwachter weet niet waar dit is. Waarschijnlijk een heel stuk verder langs de rivier. Wel jammer, ziet er erg mooi uit. Wat me wel opvalt is dat de echt mooie foto’s water laten zien met mooie weerspiegelingen.

In oktober begint het regenseizoen, dan zal het landschap na 6 maanden volledige droogte, helemaal veranderen. De rivier zal vol komen te staan met snel stromend water en alles wordt groen, zelfs de zwarte banden op de korven. Het park is dan via de weg niet meer te bereiken en is tot eind maart gesloten. Volgens de parkwachter is de tweede helft van april de mooiste tijd. Vlak na het regenseizoen is alles nog mooi groen en staat er veel water in het park. Dit verdwijnt na enkele weken en maakt plaats voor de droge woestenij die ik nu zie. Goed om te weten voor een volgende keer.

Ik moet trouwens goed op mijn brandstofvoorraad blijven letten. De eerste pomp is hier 3 uur rijden vandaan. De meeste mensen in het park rijden een keertje de weg in het noorden en een keertje in het zuiden en gaan vervolgens het park weer uit. Ik rij deze wegen verschillende keren per dag om of te fotograferen of om te kijken waar ik later op de dag of morgen moet zijn. Dit tikt aardig aan. Per keer is het 68 kilometer in 4WD, dat ook nog eens extra brandstof kost.

Ik rij even langs de camping maar daar is geen schaduw te vinden. Meteen maar weer terug naar de korven dan. Ik zou niet weten wat ik anders moet doen. Het is pas 11:00 uur en vanaf een uur of 16:00 wordt het pas weer interessant.

Daar aangekomen maak ik eerst nog eens dezelfde foto…

Bungle Bungles

…als vanmorgen (Zie hier).

Bungle Bungles

Wat een verschil. Nu is die eerste foto van midden op de dag ook nog behoorlijk opgehaald qua kleur. Met het blote oog zie je een donkere massa zonder enig detail of kleur. Je wordt eigenlijk verblind door de felle lucht, iets wat met de camera nog redelijk kan worden gecompenseerd. Veel mensen, vooral op georganiseerde trips, krijgen het mooie licht van ’s ochtends of ’s avonds zelden of nooit te zien.

Hier haal ik de motivatie vandaan om steeds weer zo achterlijk vroeg op te staan. Het licht, de kleuren en zachte schaduwen zijn zo mooi. Jammer dat het telkens maar voor even is. Een half uurtje duurt het maar en de momenten waarop je dit soort foto’s kunt maken is het echt minutenwerk en dan moet je ook nog eens op de juiste plek staan anders heb je niets.

Nu moet ik iets minder dan 5 uur zien door te brengen. Paar uurtjes lezen, wat dommelen en dan is het half vier. De zon staat nog iets te hoog, het licht is nog wat te hard maar het schiet wel op. Nog even wachten.

Dan opeens voel ik het en doe mijn ogen open. De intensiteit van het licht is een heel stuk minder, de wind is gaan liggen, de schaduwen zijn zachter en de kleuren mooier. Het is tijd. Het blijkt net over 16:00 te zijn. 1 uur voor zonsondergang. Ik moet gauw beginnen. Misschien had ik iets eerder al op pad moeten gaan. Maar vlakbij kan ik al een mooie foto maken.

Bungle Bungles

Op dezelfde plek als vanochtend maar nu aan de andere kant van de rivier, maak ik een mooi panorama. Zonder robot duurt het wat langer, maar het resultaat is hetzelfde.

Bungle Bungles

Hier nog eentje in een ander perspectief.

Bungle Bungles

Hierna loop ik terug naar het uitzicht over de rivier (het paadje linksaf van vanochtend). Ik blijk goed gegokt te hebben. Het licht is heel mooi hier. Maar al snel kom ik erachter dat ik toch een paar minuutjes te laat ben. Het licht en de kleur zakken weg terwijl ik mijn tas neerzet. Zonde. Ik was zo dichtbij echt mooi licht…

De foto’s blijken uiteindelijk nog heel acceptabel, maar het had nog een stuk mooier gekund.

Bungle Bungles

Bungle Bungles

Bungle Bungles

Bungle Bungles

Bungle Bungles

Bungle Bungles

Dan wordt het tijd om op te stappen. Nu de zon onder is wordt het snel donkerder en ik moet nog wel mijn weg terug zien te vinden naar de auto. Gelukkig is het niet zo heel ver en al snel ben ik weer terug. De lucht is diep rood waar de zon is ondergegaan. Ik kijk nog even wat rond, maar vindt nergens een plekje om een mooie foto te maken. Terug maar naar het kamp dan.

In de auto blijft het mooie licht mijn aandacht trekken. Het is precies hetzelfde als gisteren, maar vanavond kan ik er toch nog iets mee. Auto aan de kant, lichten uit, statief opzetten en er snel een paar schieten voordat het licht echt uitgaat.

Bungle Bungles

Bungle Bungles

Bungle Bungles

Toch nog gelukt! Een stukje verderop rent een Wallaby een tijdje voor de auto uit. Ze weet niet goed wat ze met al dat licht en die herrie aan moet, maar schiet dan uiteindelijk toch het bos in.

Na weer een uur terug rammelen over de weg kom ik weer op de camping aan.

Morene nodigt me uit voor een kop thee in het verder stikdonkere kamp. Er is verder bijna niemand. We kletsen een tijdje over van alles. Aardige mensen. 5.5 half jaar terug hebben ze hun huis verkocht en zijn gaan reizen. Het duurde 12 maanden voordat ze Queensland uit waren. De laatste jaren reizen ze in het midden en westen van noord Australië rond. Tijdens de regentijd werken ze in Darwin en de overige 6 maanden rijden ze met hun caravan rond.

Chris is 58 en hij zegt dat het gemakkelijk is om in Australië werk te vinden. Wie geen werk heeft, wil gewoon niet werken. Hij vertelt dat hij vooral het onweer in november ontzettend mooi vindt. Dit zie je nergens anders op de wereld. In de regentijd valt er heel veel water, maar het is maar een paar keer per dag een uurtje. Daarna is het water ook zo weer weg.

Het zuiden van Australië vinden ze te koud (20 graden gemiddeld) dan moet je een lange broek en trui aan (-; Ze hebben 3 zonen en 4 kleindochters en die zien ze eigenlijk alleen met de kerst en soms tussendoor. Hele aardige lui.

Het is inmiddels al koud geworden en een heel stuk kouder dan gisteren rond deze tijd. Ik maak me weer op voor een comfi nachtje op de achterbank, maar niet heus. In de auto is het nog lekker warm, dus meteen de deuren maar dicht.

edit