Dag 3/35 – Deel 3/3

Ubirr

Een half uurtje geleden had ik mijn broekspijpen afgedaan vanwege de hitte maar dat blijkt achteraf niet zo’n goed idee. Ik wordt belaagd door vliegen en ander stekend gespuis. Snel maar weer aan dus.

Het is gelukkig niet zo ver naar het uitzichtpunt, een paar honderd meter in totaal waarvan de helft klauterend naar boven. Er is een mooi uitzicht over de vlakte beneden. Deze wordt door de Aboriginals onderhouden door middel van patch burning. Ze steken gecontroleerd stukken grond in brand. Reden hiervoor is dat het uiteindelijk toch een keer in de fik gaat met alle hitte en onweer hier en je het dan beter zelf kunt doen in kleine stukjes. Ze steken het over het algemeen ’s avonds aan als er geen wind staat. Dan gaat het tegen de ochtend vanzelf uit door de neerslaande dauw. Op de foto zijn de zwarte plekken links en midden onder te zien.

Ubirr

Het Arnhemland Plateau dat ik hier had verwacht zie ik niet. Vreemd. Navraag bij de ranger leert dat het plateau achter ons ligt en niet voor ons waar ik hem had verwacht. We staan hier op een paar afgebroken stukken ervan, helemaal in de voorhoede. De zee heeft duizenden jaren terug een aantal keren veel hoger gestaan en hierdoor is het stuk waar wij nu staan geërodeerd en staat het nu los van het plateau zelf. Er tussen in heeft duizenden jaren terug de zee gestroomd. Vroeger zouden we hier dus op een rotseilandje midden in zee hebben gestaan. Het plateau is oorspronkelijk 1000 meter hoog geweest en varieert nu nog tussen de 30 en 300 meter. Iedere 100 jaar schaaft erosie er 1 meter af.

Jammer genoeg zijn er geen spectaculaire kleuren in de lucht. Iedereen staat hier te wachten op de zonsondergang maar dat duurt nog wel even. Straks moet ik besluiten waar ik ga staan. Ook weet ik nog niet wat het beste zal zijn, met het licht mee fotograferen en mikken op de rotspartijen beneden of tegen de zon in fotograferen en de vlakte meenemen. Wat ik ook ga doen, het zal lastig worden om een foto te maken zonder mensen erop.

Eerst maar eens naar de andere kant van de top lopen. Benieuwd wat daar te zien is.

Hier zijn wat rotspartijen en is het licht ook een stuk warmer dan aan de andere kant.

Ubirr

Ubirr

Tegen de tijd dat de zon heel laag staat, neem ik hem mee in de foto. Een belichtingsetje van 15 foto’s geeft me genoeg ruimte voor deze foto.

Zonsondergang vanaf het Arnhemland Plateau bij Ubirr

Uiteindelijk loop ik terug naar het beginpunt en fotografeer toch maar de zonsondergang zelf. De andere kant op staat het helemaal vol met mensen en ik zou ook een stuk naar beneden moeten gaan om bij de rotsen te komen. Liever zie ik dan toch de zonsondergang zelf. Vlak bij waar ik sta zit een stelletje op de rand van de rotsen ervan te genieten. Leuke compositie zo.

Zonsondergang vanaf het Arnhemland Plateau bij Ubirr

Net na zonsondergang moeten we allemaal naar beneden omdat het 10-15 minuten later stikdonker zal zijn. We waren hier al voor gewaarschuwd. Alle rangers van het park zijn hier om ervoor te zorgen dat iedereen weer naar beneden gaat. De klauterpartij is goed te doen, maar ik zou het niet graag in het donker doen. Je kunt met de gemiddelde zaklamp gewoon niet ver genoeg kijken om te weten hoe je terug bij het pad komt.

Na een half uurtje ben ik weer terug bij mijn hotel. Heb inmiddels flink trek gekregen. Ik had eigenlijk wel krokodil willen eten en die staat ook op het menu maar dan verwerkt in een pasta. Ik kies uiteindelijk voor een Kangaroe & Buffel salade (erg lekker!) en fish & chips.

edit