Dag 1/35

De heenreis

Een trip van 5 weken naar het westen van Australië gaat vandaag beginnen en ik heb er heel veel zin in. Om 11:15 gaat het startschot knallen voor het eerste stuk naar Singapore. Fijn tijdstip wel. Heb ook niet zo’n haast vanmorgen. Alles staat al klaar dus ik hoef alleen maar even te douchen. Deze tussenstop gaat een stuk langer duren dan ik normaliter doe, 14 uur maar liefst. Die ga ik gebruiken om Singapore maar eens te bekijken. Vorige keer niet gedaan want toen was het minder dan 6 uur en dat vind ik toch wat te kort.

De wekker gaat om 06:00 maar ik blijf nog even liggen. Gisteren de hele middag bezig geweest om onder de 20 kilo te blijven met de koffer. Viel niet mee, eerste poging kwam uit op 26. Tja, wat kan er allemaal thuisblijven? Panoramarobot is de eerste die sneuvelt. Vreemd, die had ik vorig jaar naar Nieuw-Zeeland toch ook bij me. Wandelschoenen eruit en toch maar aantrekken. Ik zou liever lichte sportschoenen aan doen, helemaal nu ik een hele dag ga rondlopen in Singapore, maar het is niet anders. Ook de jas die ik in de koffer had gestopt moet ik los meenemen. Kleren tot het echte minimum beperken, badlaken eruit. Nog wat batterijen en extra kabeltjes eruit, evenals een grote zaklamp en een duikbril. Er moet toch behoorlijk wat uit om op 20 uit te komen. Noodmaatregel 2 is een hoop kleine spulletjes in mijn jaszakken proppen. Niet echt comfortabel want ook daar moet ik mee gaan lopen slepen morgen.

Tarieven voor extra kilo’s kijk ik ook nog even na. Eerst lijkt het 20 euro te zijn. Zou ik nog kunnen overwegen als het echt belangrijk is, maar het blijkt 60 Euro per kilo te zijn en dat is toch echt te veel. Na veel proberen en wegen kom ik uit op 20.5 en het lukt zelfs nog om 1 badlaken mee te nemen. Koffer dicht, riem eromheen… ja die weegt ook nog wat, 20.7 da’s te veel. Nog een paar batterijen in de jas en eindelijk 20.5. De handbaggage mag maar 7 kilo wegen maar die komt uit op 14. En dat is nog nadat ik er al een lens heb uitgehaald. Dat gok ik dan maar. Ik heb nog nooit meegemaakt dat ze hem wegen.

Terug naar vandaag. Opeens bedenk ik me dat ik nog een paar kleine spulletjes had die er nog bij moesten in de koffer. Toch maar opstaan dan en dat eerst maar even doen. Verrek. Ik heb gister de koffer op slot gedaan maar het sleuteltje zie ik nergens. Waar heb ik dat gelaten? Stom stom stom. Ik ben ook meteen klaar wakker. Loop als een kip zonder kop een kwartier lang lang rond te rennen. Waar is dat verrekte ding? Misschien heb ik hem wel opgezogen met de stofzuiger gisteravond, maar dat zou ik dan toch gehoord hebben? Ik zie het al helemaal voor me dat ik de vuilnisbak leeg moet gaan halen. Als ik hem niet vind, moet de koffer zo mee en dan wordt het openbreken en een andere kopen in Australië. Iets waar ik niet echt naar uitkijk.

Ik draai het filmpje van gister weer een paar keer terug. Fototas lag in de keuken en daarop lag het sleuteltje. Ik zie het weer helder voor me. Nu staat de tas in de gang. Misschien is het sleuteltje in het netje dat op de tas zit gevallen? Ik kijk en voel het wel 5 keer na en dan eindelijk, de verlossing. Ik voel iets van metaal en het is hem. Wat een gedoe, hier zat ik even niet op te wachten. Inmiddels moet ik nog me nog gaan haasten ook.

Snel maar even douchen en dan naar Schiphol.

Daar aangekomen wacht de volgende verrassing. Gisterochtend via internet al ingecheckt, maar vreemd genoeg kon dat alleen maar voor de vlucht naar Singapore en niet voor het tweede deel naar Darwin. De steward achter de balie zegt dat ik geen visum heb en dat dat de reden is dat ik het tweede deel niet kon inchecken. Ik brabbel nog wat over dat inchecken pas 48 uur van tevoren kan en dat dat wel de reden zal zijn, maar dan dringt het tot me door. Ik heb geen visum! Dat klinkt wel als een probleem.

Vreemd, kan me niet herinneren dat ik er de vorige keer eentje nodig had, maar hij zegt dat iedereen naar Australië er eentje nodig heeft. Ik zeg vertwijfeld ‘En wat nu?’. ‘Gelukkig vlieg je met Singapore Airlines want wij kunnen er eentje regelen voor je. Had je voor KLM gekozen dan had je naar de ambassade gemoeten en die is nu dicht. Dus zou je nu niet kunnen vliegen’. Na wat getiep en een retourtje naar de betalingsbalie, blijkt het allemaal geregeld te zijn. De tweede leg is nu ook ingecheckt. Hij komt meteen al met beide boardingpassen. Ik had ook graag voor de tweede vlucht een plek aan het gangpad gehad maar dit lijkt er eentje aan het raam te zijn. Nou ja, laat maar even. Hij heeft al genoeg werk aan me gehad.

Oef, dat is er wel eentje voor op het lijstje.

De vlucht verloopt verder soepeltjes. Het eerste deel is nog overdag, maar halverwege gaat het over in de nacht van Singapore. De lunch wordt overgeslagen en het is meteen diner. Het lukt gelukkig om een paar uur te slapen en de rest van de tijd vul ik op met een paar films:

  • Snow White and the Huntsman
  • Dark Shadows
  • Safe

Als ik voor de eerste keer toevallig de flightdata zie bij iemand voor me, zie ik dat we er al 8 van de 12 uur op hebben zitten. Schiet lekker op. Paar jaar geleden mee begonnen om er niet meer naar te kijken, dan lijkt de tijd het hardst te gaan. Prompt ga ik het weer volgen en dan gaat het minuutje voor minuutje. Nog maar een paar films erachteraan dan:

  • Man in Black 3
  • Battleship
edit