Dag 23/35 – Deel 2/3

Mt Aspiring National Park

Het idee was om hierna direct naar Queenstown te rijden, mijn volgende stop. Later bedenk ik me dat ik tijd zat heb en net zo goed even Mt Aspiring National Park in kan rijden. Er is een skiegebied met mooi uitzicht en wie weet wat ik daar nog allemaal zie. Het is nog redelijk vroeg in de morgen en inmiddels bewolkt, dus op zich is het licht zacht genoeg.

In principe neem ik geen lifters mee, maar deze keer maak ik een uitzondering voor een jong blondje uit Neurenberg. Hanna heet ze. Ze loopt met een klein rugzakje en in korte broek en steekt haar duim op. Ik ga er vanuit dat ze hier lokaal ergens naar toe wil, want de weg waar ik nu op zit loopt uiteindelijk dood in het park.

Hanna is net van school af en inmiddels twee maanden in Nieuw-Zeeland. Ze is nog niet op het noordereiland geweest en wil daar van alles over weten. Ze blijft nog tot juli-augustus hier en heeft er voor gekozen om maar één land te bezoeken en er niet bv Australië bij te nemen. Ze vindt dat je een land pas goed leert kennen als je er een half jaar of langer bent. Als ze terug is wil ze in Groningen psychologie gaan studeren. Dus ze moet tussendoor ook nog even Nederlands leren.

Ze wil naar Roys Peak net buiten het dorp en vraagt waar ik heen ga. Ik vertel haar dat ik naar het Treble Cone Skifield ga voor een paar foto’s en dat ze best mee mag als ze dat leuk vindt. Ik kan haar dan op de terugweg afzetten bij Roys Peak, maar nu meteen kan ook. Mij maakt het niet uit. Ze twijfelt wat en vraagt hoe lang die omweg zou duren. Ze maakt zich wat zorgen over de wandeling van 6 uur die ze wil gaan doen om Roys Peak van 1578 meter te beklimmen. Daar hoef je dan eigenlijk niet verder over na te denken, zeg ik haar. Het is dan veel beter om meteen met die wandeling te beginnen en er niet nog wat extra’s voor te doen.

Ze heeft zich overigens wel even verkeken op de afstand vanuit het dorp naar het begin van het pad, die ruim 7 kilometer blijkt te zijn als we er aankomen. Bij elkaar was ze dus begonnen aan een wandeling + klimpartij van zo’n 30 kilometer!!! Ze zijn nergens bang voor die meisjes. Wat zal ze zijn? 18 misschien 19 en stapt zo maar bij een wildvreemde kerel in de auto en gaat op haar dooie gemak een berg beklimmen. Bij het begin van het pad kletsen we nog wat en nemen afscheid.

Een stuk verderop zie ik een mooie natuurlijke compositie van bomen en water die ik snel even meepak.

Mt Aspiring National Park

Bij het skiegebied is een grote groep aan het parapenten. Het gebied zelf blijkt in het weekend en op feestdagen afgesloten te zijn. Jammer. Daarom besluit ik om naar Raspberry Flat te rijden. 27 kilometer over een grintweg.

Na een tijdje zie ik een weiland vol met herten, honderden zijn het er. Ik stap behoedzaam uit en klap mijn statief uit. Als ik opkijk zie ik alle herten groeperen en bij mij vandaan lopen.

Mt Aspiring National Park

Van honderden meters afstand komen ze naar elkaar toe. Bij elkaar gedreven door de roep van enkele grote mannetjes.

Als ik een tijdje stil blijf staan komen ze langzaam weer een beetje nieuwsgierig maar toch twijfelend mijn richting uit.

Mt Aspiring National Park

Beweeg ik een beetje dan draait de hele kudde weer om en zet het op een lopen. Zo gaat dat een paar keer totdat ik er genoeg van krijg.

Ik rij de weg helemaal uit totdat ik een bordje zie met Deep Fords en 4WD. Hier stopt het dan. In dit gebied maak ik een paar leuke foto’s. Niet precies wat ik zoek maar leuk genoeg om mee te pikken.

Mt Aspiring National Park

Mt Aspiring National Park

Mt Aspiring National Park

Mt Aspiring National Park

Bendigo

Weer helemaal terug in Wanaka rij ik door naar Bendigo. Daar zijn de restanten van een oud goudmijnstadje van rond 1870. De weg er naar toe is een grintweg die al snel heel steil wordt. Zo steil dat ik alleen met de 1e versnelling nog vooruit kom. Ook zit de weg vol met kuilen en scheuren en wordt steeds smaller. ’Is dit wel de bedoeling? Was het toch geen 4WD weg?’ De twijfel slaat een beetje toe. Maar als het een 4WD weg was had er een bord gestaan dus het zal toch wel goed zijn.

Wat later kom ik een tegenligger tegen. Ook een personenauto. Gelukkig is er een uitsparing en kunnen we langs elkaar heen. Na nog een paar kilometer kom ik bij een parkeerterreintje en daar staan nog meer auto’s. Pittig weggetje. In dit gebied zijn een aantal onbeschermde verticale mijnschachten dus je moet uit veiligheid op de paden blijven. De eerste schacht is No. 2 Shaft en is 178 meter diep. Als ik er een grote steen in keil kan ik tot 3.5 seconden tellen voor ik een doffe dreun hoor beneden.

Even speel ik met de gedachte om de camera op statief boven de schacht te hangen en zo de diepte te fotograferen maar dit zet ik toch maar uit mijn hoofd. Met maar 1 camera bij me wil ik het risico niet lopen dat er iets losschiet. Deze schacht is overigens wel door een ijzeren rek afgeschermd dus je kunt er niet invallen. Een stuk verderop is No. 1 shaft die iets minder diep is.

Ook staan er nog restanten van oude huisjes.

Bendigo

Het erts werd naar boven getakeld en verplettert tot zand. Hierna werd kwik gebruikt om het goud uit het zand te vissen.

Bendigo

De hele berg zit vol met horizontale en vertikale schachten. Allemaal even onveilig.

Bendigo

Kaarten, Grafieken & Downloads

GPS Kaart met kleurgecodeerde hoogte informatie

Kleurgecodeerde afstand/hoogte grafiek

Kleurgecodeerde afstand/hoogte grafiek, Nieuw Zeeland Nazomer 2011, Dag 23

Download het originele gpx bestand gpx file hier.

edit