Dag 20/35

Franz Josef Glacier

Het heeft de hele nacht hard geregend. Soms regende het nog veel harder dan hard. Ik heb de wekker op 06:15 gezet voor de zekerheid maar het giet buiten dus ik kan lekker blijven liggen tot een uur of 9, dan ben ik het toch wel zat. Ik neem mijn gemak er maar een beetje van. Wat lezen en uitrusten. Deze verplichte rustpauze komt eigenlijk wel goed uit. De weersverwachting ziet er toch gunstiger uit dan ik dacht. Aan het einde van de dag moet het droog worden. De komende dagen hier en daar een bui.

Soms is het droog maar even later plenst het weer. Rond 13:00 uur is het al een tijdje droog en komt er vanuit de kust een blauwe lucht aan. Dit had ik niet verwacht. Het is nu enkele uren vroeger dan gistermiddag toen ik hier was en zoals het er nu uitziet kan ik de Robson trail gaan lopen. In totaal 12.5 kilometer, ruim 5.5 uur heen en terug langs de gletsjer door het regenwoud omhoog tot een mooi uitzichtpunt boven de gletsjer. Ik zie de foto’s al helemaal voor me. Nu eens niet alleen maar foto’s van onder naar boven maar recht op de gletsjer met goed zicht op alle scheuren en hopelijk diep blauw gekleurd ijs.

Het eerste half uurtje is vrij gemakkelijk en eindigt met een hangbrug over de gletsjerrivier die er door alle regen een heel stuk ruwer en wilder uitziet dan gisteren. Een stukje voor me loopt een vrouw in flink tempo door. Een eindje verderop moeten we een beekje van zo’n 2 meter oversteken. Het water is niet zo diep en er liggen stenen. Wel is het uitkijken geblazen om niet uit te glijden. De vrouw kijkt geïnteresseerd toe maar laat mij voor gaan en durft zelf niet verder te gaan.

Ik hoop maar dat dit beekje niet verder gaat aanzwellen met al die regen. Maar aan de andere kant, het regent al 24 uur en als er gevaar voor overstroming zou zijn dan zou ik wel een bordje verwachten.

De route is goed te volgen maar van een pad is eigenlijk geen sprake. Het is continue manouvreren over stenen, rotsblokken en wortels. Op sommige plaatsen loop ik door een soort gang van 1 meter diep, weggesleten door water, ik pas er net tussendoor. Op andere plaatsen is de route heel stijl en bestaat voornamelijk uit grote rotsplaten waar je je weg over moet zien te vinden zonder uit te glijden. Zoals hier…

Franz Josef Glacier

Ze gaan bijna vertikaal omhoog en ook loopt er water over de route op sommige van deze stukken.

Al gauw wordt ik ingehaald door een hardloper met alleen maar een korte broek aan. Lijkt me toch niet zo heel verstandig. Als hij een keertje struikelt en iets breekt of verzwikt heeft ie meteen een acuut probleem te pakken: onderkoeling.

De helikopters zijn voor het eerst weer te horen. Een goed teken, blijkbaar is er weer zicht genoeg om te vliegen.

Later kom ik een man tegen waar ik even mee klets. Hij zegt dat het uitzicht mooi is maar dat het nog wel een eindje is en dat het verderop een stuk steiler wordt. Nog steiler…? Ik loop al ruim een uur denk ik en het is tot nu toe al erg zwaar. Komt vooral ook door de fotospullen, die soms ook nog eens een andere kant op willen dan ik. In de verte zie ik even de hardloper over een stuk kale rotsen gaan. Kolere, zo ver nog???

Een paar keer denk ik er hard aan om terug te gaan. Er lijkt geen eind aan te komen en de tas begint echt door te wegen. Buik intrekken en de heupriem nog maar een stuk strakker zetten, zodat hij meer op mijn heupen staat in plaats van aan mijn schouders hangt. Ook het bovenste riempje trek ik een stuk strakker zodat de tas minder uitzwaait als ik beweeg.

Het is echt heel zwaar en ik vraag me af en toe af waar ik aan begonnen ben en hoe lang dit nog gaat duren. Ik moet verschillende beekjes oversteken en ik ben blij met de waterdichte schoenen. Ook zijn er in totaal 3 hangbruggen en een aantal steile passages met houten trappen en afgeschermde houten paden.

Het is enorm vochtig hier en langs alle bergwanden zie ik watervallen naar beneden komen. De smeltrivier verdwijnt steeds verder de diepte in. Na een tijdje staat de hardloper opeens voor me. Ik vraag hem hoe ver het nog is. Hij zegt dat ik al ruim over de helft ben en dat het uitzicht echt heel mooi is en dat je vlak bij de gletsjer komt. Ok, doordouwen dus.

Na een tijdje kom ik in een soort flow en gaat het stappen van rots naar rots meer automatisch. De tas lijkt ook een stuk minder te wegen nu.

Het grootste deel van de tijd kijk ik naar beneden om te zien waar ik mijn voeten moet neerzetten. Een uitglijder is tenslotte zo gemaakt. Af en toe kijk ik ook om me heen en het regenwoud is erg mooi hier. Genoeg mogelijkheden voor foto’s, maar niet nu. Eerst moet ik weten waar dit eindigt zodat ik weet hoe lang het duurt om weer terug bij de auto te komen.

Eén keer stop ik wel even omdat ik al een tijdje over rotsplaten loop die vol zitten met groeven. Groeven die zijn veroorzaakt door de gletsjer in een tijd dat hij veel groter was en helemaal tot hierboven kwam, waarschijnlijk tijdens een ijstijd. Ik denk dat ik hier een paar honderd meter boven de huidige gletsjer ben.

De route gaat hier heel steil omhoog en een aantal keer moet ik echt stukken klimmen. Gelukkig zijn er genoeg uitsparingen in de rotsen en bomen en wortels naast de route voor voldoende houvast.

De helikopters zijn weer gestopt met vliegen: geen klanten of toch slecht zicht? Het is me wel opgevallen dat er veel meer damp boven de gletsjer hangt nu. De lucht trekt zienderogen verder dicht.

Ik heb geen enkel moment het gevoel dat het onveilig is. Wel kun je gemakkelijk misstappen of uitglijden, dus het is wel zaak om op te blijven letten.

Dan kom ik twee jongens tegen die op de terugweg zijn. Volgens hen duurt het niet zo heel lang meer, kwartiertje of zo, misschien iets langer. Ze geven aan dat het verderop spekglad is en zeggen ook dat het uitzicht tegenvalt. Ik ben nu al ruim 2.5 uur bezig en ga toch zeker niet terug, nu ik al zover ben.

Het laatste stuk blijkt nog een half uur te duren en vereist veel klauterwerk. Dit zijn grote steenplaten waar water over heen loopt en ze zijn inderdaad behoorlijk glad. Maar ook hier is er genoeg houvast te vinden. Zo’n honderd meter voor ik bij het uitzichtpunt ben begint het te regenen. Wat een timing zeg. Het uitzicht valt inderdaad wat tegen. Het is veel verder weg dan ik had gehoopt en ook is de begroeiing eigenlijk wat te hoog.

Er loopt wel een heel steil pad naar beneden hier, maar er staat een groot bord dat er geen uitweg naar beneden is en je terug moet. Betekent dit dat je niet verder kunt, of dat je juist nog een stukje verder moet voor het uitzicht, maar je dan niet verder naar beneden kan?

Misschien levert 100 meter dit pad aflopen wel een veel beter uitzicht op, het mooie uitzicht waar de hardloper het over had. Maar het pad is wel heel erg steil en ik weet eigenlijk niet of het wel een pad is. Misschien volgt er na een meter of 20 wel een plotselinge drop-off van een paar honderd meter.

Klote dat het is gaan regenen. Als het nog droog was en de zon scheen zou ik mijn spullen hier achter kunnen laten en het pad even een stukje kunnen proberen. Nu is alles spekglad en ik wil ook niet te lang in de regen blijven rondlopen.

Is de hardloper hier wel naar beneden gegaan en had hij inderdaad een beter uitzicht? Ik weet het niet en ik ga dat nu ook niet uitzoeken. Het enige dat er op zit is heel snel een paar foto’s maken en als de sodemieter terug naar beneden. Het gaat harder regenen en ik moet op gaan schieten.

Er staat een tafel met een paar bankjes en ik klim daarop om mijn statief op te stellen. De camera is al flink nat voor ik de eerste foto kan maken. Maar gelukkig is kan hij dit hebben zolang hij maar niet heel erg nat wordt. Ik maak snel een paar foto’s in de nu stromende regen.

Franz Josef Glacier

Het zicht op de gletsjer wordt de laatste paar minuten rap minder.

Franz Josef Glacier

Naar beneden kijkend zie ik dat er ook al veel meer damp in het dal hangt. Niet te hopen dat ik straks in de mist zit, want dan kan het nog wel eens lastig worden om de weg terug te vinden. Ook de riviertjes kunnen extra gaan aanzwellen door het vele water. Ik kan beter zo snel mogelijk terug gaan lopen. Gelukkig heb ik er op het laatste moment nog erg in gehad om de regenbeschermer voor mijn fototas mee te nemen. Ik pak snel alles in en ga op weg. Hopelijk houden de bomen nog een deel van de regen tegen, maar ik ben bang dat ik heel nat ga worden…

De terugweg gaat in zekere zin een stuk gemakkelijker omdat de zwaartekracht nu helpt in plaats van tegenwerkt. Wel is het nog beter opletten geblazen omdat je naar beneden toe gemakkelijker wegglijdt. Het gaat harder regenen en er komt steeds meer water op het pad zelf. Niet diep maar hier en daar wordt het pad zelf een soort beekje, omdat het blijkbaar de gemakkelijkste weg naar beneden is.

Na de eerste hangbrug begint het nog veel harder te regenen. Ik controleer een paar keer de fotospullen en alles lijkt gelukkig droog te blijven. Zelf wordt ik wel steeds natter. De schoenen heb ik lang droog kunnen houden maar ook die worden tenslotte nat. Omdat ik nog uren moet lopen hou ik een aantal doelen voor ogen die ik strakjes één voor één kan aftikken: de verschillende bruggen, de auto, het hotel, een warme douche, een lekkere cola en een lekkere warme maaltijd. Vooral die laatste heb ik nu al zin in. Maar voorlopig wordt het nog een paar uur afzien in die natte gladde bende hier.

Het lopen gaat een stuk sneller dan op de heenweg, maar vooral de steile en natte stukken vragen wat klauterwerk dat veel lastiger is dan omhoog op de heenweg. Ik had een hoopje dat de terugweg sneller zou gaan, maar die wordt al snel de grond in geboord. Het schiet niet echt op allemaal.

Telkens als ik denk dat ik niet veel natter kan worden, wordt een tijdje later bewezen dat dat wel degelijk nog kan. Het is echt een heel eind terug en het gaat nog veel harder regenen. Grote druppels en heel veel ervan. Een groot deel van de route loop ik onder de bomen. Het laatste stuk krijg ik echt de volle laag. Bij het oversteken van de beekjes en de plassen doe ik geen moeite meer om mijn voeten droog te houden. Die zijn toch al zeiknat. Op de heenweg waren er een aantal stukken waar ik moest afdalen en dat betekent dat nu op de terugweg er ook weer omhoog geklauterd moet worden. Hier voel ik pas echt hoe veel zwaarder dat is dan afdalen. Na ruim 2 uur kom ik bij de laatste hangbrug. Hierna is het nog een klein half uurtje naar de auto.

Compleet doorweekt kom ik weer in mijn hotel aan en stap zo met kleren aan onder een warme douche. Echt heerlijk! Meteen alle kleren gewassen. Probleem is wel dat ik vanochtend de overige kleren heb gewassen en er vrijwel niets meer droog is nu. Ook geen ondergoed meer. Dan maar een zwembroek, dat is het enige dat nog wel droog is en een trui die nog in de auto lag. Hierna haal ik een lekkere cola (de eerste tijdens deze trip) om de suikers aan te vullen, gevolgd door een lekkere Indian Curry. Die laatste valt overigens wat tegen.

Wist ik veel waar ik aan begon, ruim 12 kilometer waarvan de helft klimmend en de andere helft dalend beloofde niet bepaald een gemakkelijke wandeling te worden, maar wat een gruweltocht werd dit zeg. Had ik dit vanochtend allemaal geweten, was ik lekker blijven lezen op mijn bed. 5.5 uur zwaar ploeteren voor een paar van die flutfoto’s. Jammer ook dat het weer tegenzat. Ik had graag ook een aantal foto’s van de route zelf gemaakt.

Aan de andere kant, nu achteraf, moet ik er wel om lachen. Het is tenslotte toch weer een leuk verhaal. Ik denk wel dat ik de komende dagen veel spierpijn ga krijgen. Ik voel het nu al…

Kaarten, Grafieken & Downloads

GPS Kaart met kleurgecodeerde hoogte informatie

Kleurgecodeerde afstand/hoogte grafiek

Kleurgecodeerde afstand/hoogte grafiek, Nieuw Zeeland Nazomer 2011, Dag 20

Download het originele gpx bestand gpx file hier.

edit