Dag 17/35 – Deel 5/6

Potvis nummer 4

Om 15:30 ga ik nog een keer. Walvistochtjes doe ik altijd twee keer. Eén keertje ’s ochtends en een keertje s’ middags. Midden op de dag is er veel te veel licht en ’s ochtends is het toch weer anders dan ’s middags. Ook moet je er altijd een beetje inkomen. Als de boot net wat te wild heen en weer gaat terwijl de staartvin van een walvis mooi de lucht in gaat of er iemand op het allerlaatste moment voor gaat staan heb je niets. Ook maak je soms belichtingsfoutjes. Ik zag vanochtend dat ik rond 1/800 seconde fotografeerde maar ingezoomd op de staart bij het onderduiken was het 1/80 en dat is te langzaam op een bewegende boot met een lange lens. Ook kwam ik erachter dat ik ’s ochtends de beeldstabilisatie vergeten was aan te zetten. Met al een paar mooie foto’s op zak fotografeert het ook een stuk fijner. Wie weet wat er nog bijkomt.

Dit tripje verloopt iets anders dan het vorige. De eerste walvis die we tegenkomen is een bekende. Die is hier al 20 jaar. Misschien heb ik die 10 jaar geleden ook wel gezien. Hij is te herkennen aan een driehoekige rugvin.

Potvis

Potvis

Potvis

Deze walvis is heel relaxed. Waarschijnlijk is hij gewend aan alle aandacht vanaf de boot.

Potvis

Potvis

Deze foto laat goed de bobbelige speklaag zien.

Potvis

Potvis

Aan de littekens te zien, geven de grote octopussen op ruim 1000 meter diepte zich ook niet zomaar zonder slag of stoot over.

Potvis

Een mooie regenboog in de wolk water na een uitademing.

Potvis

Na een klein kwartiertje uitblazen is het weer tijd voor de volgende duik.

Potvis

Potvis

Potvis

Het enige dat achterblijft is de footprint, die nog minuten lang op het water blijft liggen.

Potvis

De zee gaat een stuk wilder tekeer dan vanochtend. Op het bovendak van de boot heb ik het beste zicht op de walvissen, maar daar zijn de bewegingen nog wat heftiger. De bemanning raadt met klem aan om tassen allemaal binnen in de boot te laten. In het begin doe ik dat ook maar het voelt toch niet goed. Iedereen kijkt naar de walvissen en er hoeft er maar eentje te zijn die zijn handen niet thuis kan houden. Dit risico loop ik liever niet en haal de tas weer op. Maar met een kilo of 15 op mijn rug is het nog veel moeilijker om stil te staan op het bewegende bovendek. De tas werkt als een soort contragewicht dat je balans nog veel meer verstoort. De bemanning kijkt me een beetje meewarig aan, zo van ’We hebben toch gezegd dat je dat beter niet kunt doen!’. Ze hebben gelijk, het is niet echt verstandig, maar als ik die spullen niet bij me hou, maak ik me er constant zorgen over. Dus het moet maar zo.

Hierna gaat de boot op zoek naar de volgende walvis. Onderweg zien we nog wat albatrossen op zee peddelen.

Albatros

Albatros

Albatros

Kaarten, Grafieken & Downloads

GPS Kaart met kleurgecodeerde hoogte informatie

Kleurgecodeerde afstand/hoogte grafiek

Kleurgecodeerde afstand/hoogte grafiek, Nieuw Zeeland Nazomer 2011, Dag 17

Download het originele gpx bestand gpx file hier.

edit