Dag 16/35

Lewis Pass

Vanochtend is het bewolkt dus ik blijf maar even lekker liggen. Daarna begin ik aan een rit via de Lewis Pass naar Kaikoura aan de oostkust. De eerste stop onderweg is een oude kolenmijn, de Brunner Mine, waar ruim 100 jaar geleden een ongeluk is gebeurd waarbij 65 mijnwerkers om het leven kwamen. Een uurtje voor de explosie wilden de pony’s de mijn niet in. Ze raakten in paniek als ze er bij in de buurt kwamen en renden terug naar de stallen. Een paar pogingen later lukte het wel door een jas over hun hoofd te gooien. Die beesten hebben dus al aangevoeld dat er iets niet in de haak was. Mensen die direct na de ontploffing de mijn in gingen om hulp te bieden werden bij de ingang al bedwelmd door koolmonoxide.

De kolen werden verbrand tot cokes in grote ovens. Een deel van die ovens staan er nu nog. Helemaal links van de restanten vrij dicht bij de rivier zit nog de opening van een oude mijnschacht. Ik kan het niet laten om er naar toe te klauteren om een blik naar binnen te werpen. Het is een beetje rechthoekige opening, zo’n 1.5 meter hoog en daarachter een horizontale schacht waar water uit de rivier in stroomt. Alles ruikt naar zwavel hier. Een meter of 6 naar binnen zit een soort houten constructie. Natuurlijk ga ik niet naar binnen, maar het is wel leuk om even naar binnen te koekeloeren. Ik moet er niet aan denken dat je daar binnen en beneden ergens moet werken.

Ik merkte trouwens gisteren al weer dat ik op het zuidereiland ben. Hier zijn van die kleine steekmugjes: sand flies. Heel irritant. Ze nemen er echt even de tijd voor, kriebelen een beetje over je huid en dan opeens steken ze. Hier bij de kolenmijn zijn er ook vrij veel. Ben benieuwd hoeveel het er aan de zuidwestkust bij de Fjorden zijn. Daar was het de vorige keer echt heel erg.

De weg over de pas is mooi. Wel vervelend is dat er drie van die tourbussen rijden, fel paars en knal geel gespoten. Er komt een hoop roet uit en ze rijden niet harder dan 60 kilometer per uur. De enige manier om er op enig moment voorbij te komen is door er vlak achter te gaan rijden en je kans af te wachten. Al die tijd zie je alleen maar zo’n groot paars ding voor je. Eenmaal de bussen voorbij kun je lekker rijden en rondkijken, maar stop je ergens eventjes, dan rijden ze je voorbij en begint het spelletje weer van voren af aan. De oplossing is gewoon een langere stop maken. Werd echt een beetje knetter van die dingen.

Meer het binnenland in zijn er mooie loofbossen, die een beetje lijken op die bij ons maar toch heel anders zijn. Boven op de pas volg ik de relatief korte Waterfall Nature Walk door deze bossen naar Five Mile Creek Falls, een kleine maar leuke waterval.

Five Mile Creek Falls, nazomer, zuider eiland, Nieuw Zeeland.

Inzoomen op het brede deel, levert mooie details op in de rotsen en het stromende water.

Five Mile Creek Falls, nazomer, zuider eiland, Nieuw Zeeland.

Weer wat uitzoomen, toont een mooie S curve.

Five Mile Creek Falls, nazomer, zuider eiland, Nieuw Zeeland.

Focus op de top en gebruikmakend van de kortst mogelijke sluitertijd, geeft een regen van kleine druppeltjes. Dit soort foto’s zijn altijd lastig omdat het hoge contrastverschil, de achtergrond in de schaduwen gooit.

Five Mile Creek Falls, nazomer, zuider eiland, Nieuw Zeeland.

Na een tijdje hier te hebben rondgewandeld, wordt me opeens duidelijk wat er zo anders is aan deze bossen. De bomen hier hebben hele kleine blaadjes maar wel in hele grote hoeveelheden. Ze hebben dezelfde grootte als een vingernagel maar soms zijn ze zelfs nog kleiner (ongeveer 4x10mm). Het is net bonzai maar dan op normale grootte.

Waterfall Nature Walk, nazomer, zuider eiland, Nieuw Zeeland.

Er zijn hier ook planten, die je in Europe in de winkels tegenkomt voor in de huiskamer.

Waterfall Nature Walk, nazomer, zuider eiland, Nieuw Zeeland.

Op de terugweg stop ik even om een paar foto’s te maken en plotseling wordt ik verrast door een klein vogeltje dat heel dichtbij komt. Hij is behoorlijk geinteresseerd in mijn statief en fototas. Terwijl ik mezelf helemaal stil hou, komt hij naar me toe tot minder dan een halve meter. Ik maak een paar foto’s van hem.

Waterfall Nature Walk, nazomer, zuider eiland, Nieuw Zeeland.

Ik wil hem eigenlijk wel met een groothoeklens fotograferen. Als ik die op de grond leg, kan ik hem misschien wel van heel dichtbij fotograferen. Maar dat plan wordt heel snel om zeep geholpen. Er komen andere mensen aan en de vogel is gevlogen. De laatste foto hier is van één van de takken van een gigantische bonzai boom.

Waterfall Nature Walk, nazomer, zuider eiland, Nieuw Zeeland.

Kaikoura

Verder naar het oosten, verdwijnen de bossen compleet. Hier zijn het kale hellingen met wat droog gras erop. Zo’n contrast met de westkust en het midden.

Langs de kust bij Kaikoura zie ik opeens een pinguin (waarschijnlijk een Blue Penguin) op een rots staan die zichzelf staat te poetsen. Het lastige hier is dat dit gewoon een snelweg is. Na een paar keer keren en zoeken vind ik een parkeerplaats vlakbij. Eenmaal terug op de plek zie ik geen pinguin meer. Waarschijnlijk is die al ergens tussen de rotsen gekropen. Wel vind ik nog een halve onderkaak met kiezen erin. Die is ongeveer even groot als mijn hand. Geen idee bij wat voor dier dit hoort.

Jaw of unknown animal at Kaikoura Beach, nazomer, zuider eiland, Nieuw Zeeland.

Ik maak ook nog enkele foto’s van aangespoeld kelp op het strand.

Kelp at Kaikoura Beach, nazomer, zuider eiland, Nieuw Zeeland.

Vertikaal komt er wat meer diepte in maar zo midden op de dag valt er weinig eer te behalen.

Kelp at Kaikoura Beach, nazomer, zuider eiland, Nieuw Zeeland.

Ik stap weer in de auto en rij verder. Een stuk verderop zie ik een zeehond zitten op de rotsen. Na weer een parkeerhaventje te hebben gevonden loop ik over de rotsen die kant op en zie een zeehond veel dichterbij. Een man is deze al aan het fotograferen en hij komt wat te dichtbij. De zeehond spert zijn bek open en maakt een hoop lawaai. Daarna gaat hij een paar rotsen verderop liggen, dichterbij het water. Na een tijdje gaat de man weg en hierna kan ik mijn gang gaan. Met 400mm kan ik van een aardig eindje foto’s maken.

Kaikoura Coast Seal Colony, nazomer, zuider eiland, Nieuw Zeeland.

Ik sta hier een tijdje en wat me opvalt is dat de zeehond continue aan het bewegen is: uitrekken, omdraaien, schuren en ratsen.

Kaikoura Coast Seal Colony, nazomer, zuider eiland, Nieuw Zeeland.

Kaikoura Coast Seal Colony, nazomer, zuider eiland, Nieuw Zeeland.

Ik hoor hier en daar wat gehoest en gebrul. Er zijn er dus nog meer. Een stukje verderop ligt er eentje helemaal uitgestrekt te slapen.

Kaikoura Coast Seal Colony, nazomer, zuider eiland, Nieuw Zeeland.

En hier nog eentje.

Kaikoura Coast Seal Colony, nazomer, zuider eiland, Nieuw Zeeland.

Ik zie er steeds meer en ik moet echt oppassen dat ik niet veel te dichtbij kom. Als ze stilliggen zie je ze bijna niet. Hier verras ik er per ongeluk eentje.

Kaikoura Coast Seal Colony, nazomer, zuider eiland, Nieuw Zeeland.

Ik ben blijkbaar midden in een kolonie terecht gekomen. Sommigen liggen te slapen en anderen staan op de uitkijk, zoals deze.

Kaikoura Coast Seal Colony, nazomer, zuider eiland, Nieuw Zeeland.

Door helemaal stil te staan, kan ik hem een paar keer fotograferen.

Kaikoura Coast Seal Colony, nazomer, zuider eiland, Nieuw Zeeland.

Maar hij hoort het geluid van de camera en dan heeft hij me in de gaten.

Kaikoura Coast Seal Colony, nazomer, zuider eiland, Nieuw Zeeland.

Er liggen er echt tientallen hier en het stinkt trouwens ook enorm. Overal liggen poeltjes rode drab. Zou iets zijn voor Mike van Dirty Jobs om dit hier eens te fatsoeneren (-; Door heel voorzichtig en langzaam te bewegen kan ik verder langs de kolonie lopen.

Kaikoura Coast Seal Colony, nazomer, zuider eiland, Nieuw Zeeland.

Maar het ligt hier vol met zongedroogd kelp, dat vreselijk kraakt onder mijn voeten en dan wordt ik toch weer gesnapt.

Kaikoura Coast Seal Colony, nazomer, zuider eiland, Nieuw Zeeland.

Een stukje verderop zijn er een paar aan het kibbelen. Eén voor één halen ze uit naar elkaar.

Kaikoura Coast Seal Colony, nazomer, zuider eiland, Nieuw Zeeland.

Ze willen allemaal het beste plekje hebben en geven dat ook niet zonder slag of stoot op.

Kaikoura Coast Seal Colony, nazomer, zuider eiland, Nieuw Zeeland.

Weer dat verdraaide kelp. Ik krijg meteen een grom te horen en wat tanden te zien.

Kaikoura Coast Seal Colony, nazomer, zuider eiland, Nieuw Zeeland.

Het wordt langzaamaan tijd om verder te gaan. Ondanks behoedzame bewegingen, veroorzaak ik af en toe toch wat onrust en ze hebben hun rust hard nodig. Sommigen kunnen hun ogen niet open houden, zo’n slaap hebben ze. Ik schiet er nog eentje in de verte, die vlak bij zee ligt te snurken.

Kaikoura Coast Seal Colony, nazomer, zuider eiland, Nieuw Zeeland.

Ik rij door naar Kaikoura en vind daar een motel. Eindelijk eens lekker op tijd 17:00. Hierna boek ik alvast een walvistripje voor morgenochtend en haal ik een lekkere green curry met kip bij de Thai. Ik ga lekker voor mijn studio zitten en relax een tijdje in het zonnetje.

De laatste dagen is hier wat sneeuw gevallen. Vooral ’s nachts is het wat kouder. Boven op de Kaikoura Mountains liggen nog wat sneeuwresten. De rest is er vanaf gesmolten vandaag.

Hierna rij ik een paar kilometer door naar de punt bij Kaikoura, Dit is een andere zeehondenkolonie. Ik herken het nog van 10 jaar geleden. Bij eb ligt een groot deel van de rotsen boven water en je moet zeker 100 meter de zee in lopen om in de buurt van de zeehonden te komen, misschien nog wel meer. Destijds had ik dat gedaan en was zo druk met foto’s maken dat ik niet in de gaten had dat het achter me al vloed aan het worden was. Opeens stond ik midden in zee! Moest toen met al mijn spullen door een meter diep water waden om weer aan land te komen.

Heel in de verte zie ik er een paar liggen, maar het is de moeite niet waard. Ik heb het al weer gezien en ga terug naar de zeehonden van vanmiddag. Die zijn veel toegankelijker.

Aangekomen bij de kolonie zie ik een stelletje met wetsuits aan. Ze spelen met de zeehonden in het water tussen het kelp. Even later spreek ik ze even en ze vertellen dat de zeehonden in het water heel nieuwsgierig en speels zijn. Ze komen naar je toe en blazen bellen. Hier op het land is dat wel anders. Daar zijn ze heel licht geraakt en kunnen vrij agressief worden als je te dichtbij bent of tussen hen en het veilige water in komt.

Het licht is nu veel rustiger en het is gemakkelijk foto’s maken. Hieronder een aantal foto’s zonder commentaar.

Kaikoura Coast Seal Colony, nazomer, zuider eiland, Nieuw Zeeland.

Kaikoura Coast Seal Colony, nazomer, zuider eiland, Nieuw Zeeland.

Kaikoura Coast Seal Colony, nazomer, zuider eiland, Nieuw Zeeland.

Kaikoura Coast Seal Colony, nazomer, zuider eiland, Nieuw Zeeland.

Kaikoura Coast Seal Colony, nazomer, zuider eiland, Nieuw Zeeland.

Kaikoura Coast Seal Colony, nazomer, zuider eiland, Nieuw Zeeland.

Kaikoura Coast Seal Colony, nazomer, zuider eiland, Nieuw Zeeland.

Kaikoura Coast Seal Colony, nazomer, zuider eiland, Nieuw Zeeland.

Zodra het wat donkerder wordt, rij ik terug naar mijn hotel.

Op het zuider eiland zijn ze veel commerciëler met internet. Overal moet je extra betalen of kaartjes kopen.

Kaarten, Grafieken & Downloads

GPS Kaart met kleurgecodeerde hoogte informatie

Kleurgecodeerde afstand/hoogte grafiek

Kleurgecodeerde afstand/hoogte grafiek, Nieuw Zeeland Nazomer 2011, Dag 16

Download het originele gpx bestand gpx file hier.

edit