Dag 9/35

De Koelkast – Deel II

’s Ochtends moet de koelkast natuurlijk weer aan. Dus dezelfde exercitie met TTn verschil, dit keer moet de koelkast er veel verder uit, omdat ik nu met mijn hele arm de kast in moet om de steker weer in het stopcontact te kunnen steken. Ik wil hem er niet helemaal uithalen omdat de vloerbedekking dan misschien zwart wordt.

Het beste lijkt het me om TTn hoek van de koelkast in de kast te laten rusten en de rest er helemaal uit te draaien. Zo gezegd, zo gedaan. De koelkast laat ik op de linker achterhoek balanceren en de rechterkant trek ik er helemaal uit. Hierbij kantelt hij telkens een beetje waarbij alle flesjes tegen elkaar aan rinkelen. Dat maakt een aardige herrie zo ’s ochtends vroeg. Ik denk nog, ’moet beetje opschieten anders komen ze zometeen vragen wat ik in godsnaam aan het doen ben hier binnen’.

Eindelijk is de koelkast ver genoeg uit het kastje om mijn arm naar binnen te steken. Ik moet me helemaal uitrekken om erbij te kunnen. Nog een stukje verder en nog een beetje. Ik kan er maar net bij. Ik heb me blijkbaar iets te veel geconcentreerd op de steker. De koelkast zakt scheef weg en een hele zooi flesjes en blikjes lazeren met een hoop kabaal om. Ik denk ’shit, snel die kast weer naar binnen schuiven’.

Dan zie ik ook nog een groot plastic ding loshangen aan de achterkant. Het lijkt niet echt nodig te zijn dus die haal ik er maar af. Hierna kan de koelkast weer helemaal naar binnen geschoven worden. Nog meer zwarte troep druipt er over het kastje heen maar de koelkast doet het weer. Er heeft niemand op de deur geklopt, dus ik zet gauw alles weer recht en leg dat plastic ding ergens achter in de kast. Ik maak de vloerbedekking weer schoon en dan is het eindelijk weer geregeld…ppffffft. Het gaat ook nooit eens een keertje soepeltjes (-;

Een ander hotel

Ik ga meteen maar op zoek naar een ander hotel. Op weg naar de pomp kom ik een Best Western tegen. 118 dollar, onbeperkt internet, keukentje, hele aardige mensen. Dat voelt gelijk heel anders. Ik ben voorlopig weer even genezen van grote hotels. Holiday Inn of Quality Inn vind ik de fijnste ketens maar die zie je hier nauwelijks. In Amerika en Canada zijn de motorhomes vaak vieze, afgetakelde hotelletjes, maar hier zijn het juist deze hotels waar je het meeste waar voor je geld krijgt. Ik boek meteen maar twee nachten, dan hoef ik ook niet meer op zoek. Er valt hier genoeg te zien, dus ik kom zeker wel twee dagen door. De derde nacht kan ik dan in Taupo iets zoeken.

Plannetjes

Er werd gisteren nog de hele ochtend regen voorspeld met opklaringen in de middag. Vanochtend is het wel zwaar bewolkt maar gelukkig al droog. In het stadje hangt al de bekende zwavelgeur. Die komt uit de putten omhoog.

Er zijn veel verschillende dingen te zien hier: vulkanische meren, een aantal geothermische gebieden, watervallen, een bedolven dorp en Redwoods (daarover zo meer). Dus wat is handig? Geothermische gebieden kun je beter niet al te vroeg op de dag bezoeken omdat er dan veel meer stoom en dus minder te zien is (bij koude lucht meer stoom). Daarbij komt nog eens dat er door al die regen een hoge luchtvochtigheid is wat nog meer stoom oplevert.

De beste condities zijn bij hoge temperaturen en lage luchtvochtigheid. Dan is daar het meeste te zien. Voor watervallen is een zwaar bewolkte lucht perfect, mooie kleuren en het is makkelijk om lange sluitertijden te gebruiken (omdat er minder licht is dan op een zonnige dag). Dus het beste is om ’s ochtends watervallen te doen en ’s middags zo’n geothermisch gebied. Is het dan nog steeds bewolkt, dan heb ik de kans om hetzelfde gebied morgen nog een keer te zien maar dan met zonnig weer. Bovendien wordt de Lady Knox Geyser iedere dag om 10:15 met zeep geforceerd om te spuiten. Die zou ik dan morgen kunnen zien.

Watervallen in the bos

In het noorden zijn twee watervallen: Okere Falls en Tutea Falls. Als ik aankom is er nog niemand. Door al de regen van de laatste dagen is de rivier veranderd in een wilde kolkende massa en is er van watervallen bijna geen sprake meer. Beide watervallen liggen midden in het bos en zijn omgeven door mooi groen. Ik schiet toch maar wat foto’s en die komen er onverwacht spectaculair uit. Al dat wilde water geeft een mooi effect.

Woest water bij Okere Falls

Okere Falls, nazomer, noorder eiland, Nieuw Zeeland.

Een explosie van water in the bos bij Tutea Falls

Tutea Falls, nazomer, noorder eiland, Nieuw Zeeland.

Rondom de watervallen staan verschillende soorten varens

Ferns, Tutea Falls Area, nazomer, noorder eiland, Nieuw Zeeland.

Vlakbij het pad staat een hele grote varen, ruim 2 meter doorsnede. Omdat de varen vrij dicht op het pad staat, is het een heel gedoe om hem er beeldvullend op te krijgen.

Large Fern, Tutea Falls Area, nazomer, noorder eiland, Nieuw Zeeland.

Hier wat meer uitgezoomd, zodat ook het bos een beetje het beeld inschuift. Er staat een licht briesje en het is er ook vrij donker. Hierdoor lukt het niet om de varen helemaal onbewogen vast te leggen.

Large Fern, Tutea Falls Area, nazomer, noorder eiland, Nieuw Zeeland.

Vlakbij de waterval is ook een vrij fotogenieke tunnel. Ook dit kost wat moeite omdat er heel weinig ruimte is tussen de rotswand en het hek direct naast het pad. De statiefpoten lijken om de een of andere reden ook altijd een eigen willetje te krijgen in dit soort nauwe plaatsen. Het hek beschermt tegen een val van een meter of 5 rechtstreeks de rivier in.

Large Fern, Tutea Falls Area, nazomer, noorder eiland, Nieuw Zeeland.

Als ik na een tijdje terug ben bij de auto, blijkt dat ik ruim 2.5 uur hier ben geweest. Het is al 11 uur, niet te geloven. Dit had ik niet gedacht.

Een Geothermisch Wonderlandschap

Ik rij meteen terug naar het geothermische gebied waar de Champagne Pool en de Lady Knox Geyser zijn: Wai-O-Tapu – Geothermal Wonderland. Als ik aankom begint het te regenen. Dus eerst maar even op het gemakkie de restanten Indiaas van gisteren naar binnen schuiven. Koud is het zeker zo lekker. Kort daarna stopt de regen.

Dit gebied is vergelijkbaar met sommige delen in Yellowstone National Park. Ook hier zijn er modderpoelen, hete bronnen, geysers en terrassen. Verder bestaat een groot deel van het gebied uit kraters van zo’n 20 meter diep. Die zijn ontstaan doordat zure stoom zich een weg naar boven zoekt. Het zuur lost de kalk op waardoor de grond ter plaatse instort.

Dit is TTn van die gaten met de pakkende naam ’Devil’s Home’.

Devil’s Home, Wai-O-Tapu Geothermal Wonderland, nazomer, noorder eiland, Nieuw Zeeland.

Rainbow Crater klinkt een stuk vrolijker en is mooi gekleurd. Op deze foto is ook iets meer van het landschap te zien.

Rainbow Crater, Wai-O-Tapu Geothermal Wonderland, nazomer, noorder eiland, Nieuw Zeeland.

Er ontsnapt hete stoom uit de Thunder Crater.

Thunder Crater, Wai-O-Tapu Geothermal Wonderland, nazomer, noorder eiland, Nieuw Zeeland.

De grond is behoorlijk instabiel en onbetrouwbaar hier en je wordt op een aantal plaatsen hiervoor gewaarschuwd door deze bordjes.

Warning Unstable Ground, Wai-O-Tapu Geothermal Wonderland, nazomer, noorder eiland, Nieuw Zeeland.

De volgende stop is bij de Devil’s Inkpots, donkere poelen gevuld met inktachtig water.

Devil’s Inkpots, Wai-O-Tapu Geothermal Wonderland, nazomer, noorder eiland, Nieuw Zeeland.

Een stukje verderop ligt Artist’s Palette, een grote ondiepe vijver met verschillende kleuren erin. Deze voornamelijk geelachtige tinten worden veroorzaakt door verschillende metaalverbindingen.

Artist’s Palette, Wai-O-Tapu Geothermal Wonderland, nazomer, noorder eiland, Nieuw Zeeland.

In de vorige foto sta je vrij hoog boven de vijver zodat er een mooi uitzicht is. Een stuk verderop loop je op een houten pad dat net boven het midden is te zien. Vanaf hier kun je gemakkelijk detailfoto’s maken.

Artist’s Palette, Wai-O-Tapu Geothermal Wonderland, nazomer, noorder eiland, Nieuw Zeeland.

Een beetje in een verborgen hoekje is de Opal Pool. Maar de foto’s hiervan vallen wat tegen omdat ik tegen het licht in moet fotograferen en de spiegeling in het water niet te voorkomen is, zelfs niet met een polarizer.

Op dit bord wordt uitgelegd dat er een breuklijn precies onder Rotorua doorloopt in Noordoostelijke richting die het noordereiland in tweedn deelt. Aan de ene kant de Australisch/Indiase plaat en aan de andere kant de Pacifische plaat. Deze schuiven langs elkaar heen met vulkaanuitbarstingen en aardbevingen als gevolg. Langs deze lijn liggen een groot aantal vulkanen, waarvan White Island een nog actieve vulkaan in zee is (laatste uitbarsting in 2000) die je kunt bezoeken. Die bewaar ik voor de volgende keer.

Breuklijnen en vulkanen, Wai-O-Tapu Geothermal Wonderland, nazomer, noorder eiland, Nieuw Zeeland.

Eén van de grootste publiekstrekkers is de Champagne Pool. Dit is een explosiekrater van 62 meter diep met een watertemperatuur van tussen de 175-100 graden celsius afhankelijk van de diepte. Op dit bord geeft het wat visueler weer.

Champagne Pool, Wai-O-Tapu Geothermal Wonderland, nazomer, noorder eiland, Nieuw Zeeland.

Er is een zacht bruisend geluid te horen van duizenden kleine belletjes die klappen op het water. Vooral de rand van de poel is erg mooi door roodkleurige metaalhoudende afzettingen waar zelfs goud en zilver in voorkomen. Dit in tegenstelling tot Yellowstone National Park waar de kleuren vooral worden veroorzaakt door bacteriële matten.

De lucht is op dit moment vrij onaantrekkelijk wit en grijs. Er is jammer genoeg ook heel veel stoom omdat de lucht nog steeds redelijk koel en vochtig is. Dus het is beter om me te richten op de details. Ook dit valt nog niet mee. Deze foto heb ik op twee manieren gemaakt en bewerkt. De eerste poging bestaat uit 5 verschillende belichtingen gevolgd door een bewerking met HDR Expose waarbij ik de Veiling Glare functie gebruik om de door opstijgende stoom veroorzaakte waas te onderdrukken.

De tweede poging bestaat uit in totaal 19 dezelfde foto’s waarna de bewegende onderdelen in de foto (stoom) automatisch worden verwijderd met Photo Acute Studio. Het idee hier is dat de stoom op iedere foto in een ander patroon voorkomt. De software is in staat om de constante delen (rotsen en water) te onderscheiden van de bewegende delen (stoom) en de bewegende delen zoveel mogelijk te verwijderen in de resulterende foto. Na vergelijking van beide foto’s blijkt de eerste aanpak hier de mooiste foto op te leveren.

Champagne Pool, Wai-O-Tapu Geothermal Wonderland, nazomer, noorder eiland, Nieuw Zeeland.

Hier wordt je gewaarschuwd voor de hoge temperatuur van het water. Op sommige plaatsen sist de grond zelf onder me.

Champagne Pool, Wai-O-Tapu Geothermal Wonderland, nazomer, noorder eiland, Nieuw Zeeland.

De vele patronen en kleuren aan de rand van de krater zijn intrigerend…

Champagne Pool, Wai-O-Tapu Geothermal Wonderland, nazomer, noorder eiland, Nieuw Zeeland.

De volgende foto levert hele andere problemen op. De foto is van zo dichtbij genomen dat de scherptediepte ontoereikend is. Er zijn vier setjes van drie belichtingen (12 foto’s) gemaakt waarbij ieder setje wordt scherpgesteld op TTn specifiek onderdeel van de foto. Voor iedere belichting worden de scherpste onderdelen automatisch geselecteerd uit vier foto’s en samengevoegd tot TTn scherpe foto met Zerene Stacker. Hierna worden de drie scherpe belichtingen samengevoegd tot één foto met HDR Expose. Uiteindelijk resulteert dit in een mooi belichte, grotendeels scherpe foto.

Champagne Pool, Wai-O-Tapu Geothermal Wonderland, nazomer, noorder eiland, Nieuw Zeeland.

Op dit bord wordt uitgelegd hoe verschillende vulkanische uitbarstingen in het verleden dikke lagen as hebben achtergelaten in dit gebied.

As lagen, Wai-O-Tapu Geothermal Wonderland, nazomer, noorder eiland, Nieuw Zeeland.

De Devil’s Cave soms ook wel de Devil’s Bath genoemd, heeft de meest opmerkelijke kleur in het hele park. Ik heb echt moeite gedaan om de exacte kleur van dit water weer te kunnen geven. Het ziet er zo vreselijk giftig uit…

Devil’s Cave, Wai-O-Tapu Geothermal Wonderland, nazomer, noorder eiland, Nieuw Zeeland.

Terwijl ik naar dat groene spul op weg was, ben ik de Sulphur Cave voorbij gelopen, maar bij nader inzien wil ik ook hier wel een foto van. Er is wat nabewerking nodig om de kleuren mooi uit te laten komen, maar uiteindelijk vind ik het een mooi plaatje.

Sulphur Cave, Wai-O-Tapu Geothermal Wonderland, nazomer, noorder eiland, Nieuw Zeeland.

Dichtbij de uitgang van het park schat ik nog net genoeg tijd te hebben om een stuk terug te lopen en het meest afgelegen deel van het park te bezoeken. Ik neem de korte route door het bos en pak nog een mooie foto mee van The Primrose Terrace die als een rivier door de vallei stroomt.

The Primrose Terrace, Wai-O-Tapu Geothermal Wonderland, nazomer, noorder eiland, Nieuw Zeeland.

Achterin het park zijn de Frying Pan Flat en Lake Ngakoro. De eerste is niet zo fotogeniek als ik had gehoopt, maar de laatste is dat zeker wel. Op de achtergrond ontwikkelt zich een flinke bui en het begint al te regenen.

Lake Ngakoro, Wai-O-Tapu Geothermal Wonderland, nazomer, noorder eiland, Nieuw Zeeland.

Het meer wordt gevoed door een klein stroompje dat waarschijnlijk helemaal bij de Champagne Pool en Artist’s Palette vandaan komt en via The Primrose Terrace eindigt in een klein watervalletje dat vernoemd is naar het meer.

Lake Ngakoro Falls, Wai-O-Tapu Geothermal Wonderland, nazomer, noorder eiland, Nieuw Zeeland.

Nu begint het wat harder te regenen en het is bijna sluitingstijd. Ik loop snel terug naar de uitgang en heb gelukkig nog even tijd om The Devil’s Cave vanuit een andere hoek te schieten.

Devil’s Cave, Wai-O-Tapu Geothermal Wonderland, nazomer, noorder eiland, Nieuw Zeeland.

Uiteindelijk heb ik hier 5 uur rongelopen en ruim 900 foto’s gemaakt. Ik verlaat het park voor nog een korte stop bij de Mud Pools. Dit is een ondiepe vijver waar op verschillende plaatsen modder omhoog floept en floddert. Grappig gezicht wel. Soms gaan ze helemaal los, waarbij de modder alle kanten op vliegt. Het vereist even wat geduld om de beweging goed op de foto te zetten, zonder zelf te worden geraakt.

Mud Pools, Wai-O-Tapu Geothermal Wonderland, nazomer, noorder eiland, Nieuw Zeeland.

Op sommige plaatsen is de modder wat stropiger, waardoor soms grappige figuren ontstaan.

Mud Pools, Wai-O-Tapu Geothermal Wonderland, nazomer, noorder eiland, Nieuw Zeeland.

Hete Bronnen

Ik ben redelijk gaar van al dat gesjouw maar er is nog zeker 3 uur daglicht. Wat nu? Voor vrijwel alle gebieden moet je betalen en ze sluiten om 17:00. Een gebied waarvan ik niet zeker weet of het ook betaald is, ligt maar 6 kilometer verderop: Waikite Valley Thermal Pools. Daar maar even langsrijden dan.

Daar aangekomen lijkt het meer op een gebied waar je kunt badderen en ik heb eigenlijk geen puf om dit verder te onderzoeken.

Coastal Redwoods

Ik rij terug richting Rotorua en besluit naar de Redwoods te gaan in Whakarewarewa Forest. Dit is een heel bijzonder bos. Het is ruim 100 jaar geleden aangelegd als proefbos. Vanuit de hele wereld zijn er allerlei soorten bomen gepland om te kijken welke het beste groeien in het Nieuw Zeelandse klimaat en goed zouden zijn voor de hout(kap)industrie. Zo hebben ze ook Redwoods gepland, waarvan wereldwijd nog 3 verschillende soorten bestaan. Dit zijn de grootste bomen ter wereld en in omvang vergelijkbaar met de Kauri.

Na lang zoeken vind ik het bos, maar het is inmiddels al wat donkerder geworden. Dit bewaar ik wel voor morgen. De bomen zijn al vrij groot en inmiddels al meer dan 100 jaar oud. Best bijzonder omdat Redwoods heel kieskeurig zijn voor wat betreft klimaat. Ook kunnen ze alleen door vuur voortplanten. De zaden (kleine denneappels) openen alleen als ze zijn blootgesteld aan extreme hitte.

Blue and Green Lakes

Dezelfde weg leidt ook naar de Blue en Green Lakes. Omdat de lucht opentrekt lijkt het me wel aardig om daar nog even te gaan kijken. Wellicht is een mooie zonsondergang met de vulkaan Tarawera nog een mogelijkheid. Blue Lake is inderdaad blauw en Green Lake schijnt echt groen te zijn, maar daar kun je niet komen. Tarawera zit in de wolken en er is heel veel wind hier. Bovendien trekt het dicht en begint het weer te regenen. Tijd om er mee te stoppen. Tarawera bewaar ik wel voor morgen.

De hele berg is in prive-bezit en mag niet meer worden beklommen. Best vreemd eigenlijk dat dit kan. Tarawera kan alleen per helicopter of per jeep-safari worden bezocht. Zo’n commercidle trip heb ik niet zo’n zin in. Zonde wel, want ik heb best mooie foto’s van Tarawera gezien.

Morgen weer een dag…

Kaarten, Grafieken & Downloads

GPS Kaart met kleurgecodeerde hoogte informatie

Kleurgecodeerde afstand/hoogte grafiek

Kleurgecodeerde afstand/hoogte grafiek, Nieuw Zeeland Nazomer 2011, Dag 09

Download het originele gpx bestand gpx file hier.

edit