Dag 6/35

Rainbow Falls

Vanacht heeft het constant geregend en als ik wakker wordt is dat nog steeds zo. Na een tijdje wordt het minder en lijkt de lucht ook lichter te worden. Meteen alles ingepakt en klaargezet. Kort daarna wordt het droog. De waterval waar ik gisteravond nog een poging toe heb gewaagd (Rainbow Falls) is meteen de eerste kandidaat voor vandaag. Ik ga terug naar dezelfde parkeerplaats, maar door de GPS te negeren en mijn gevoel te volgen sta ik opeens aan de overkant van de rivier tegenover de parkeerplaats. Hier kom ik erachter dat het 4 kilometer lopen is naar de waterval.

Dit kan niet goed zijn, want volgens mijn aantekeningen is de waterval vanuit met 5 minuutjes lopen vanuit Kerikeri te bereiken. Nu ik nog eens goed kijk blijken er twee watervallen te zijn. Vanuit de parkeerplaats gezien is Rainbow Falls de tweede waterval die je tegenkomt als je gaat lopen. Vanuit het centrum is Rainbow Falls de eerste en kun je verder lopen naar de tweede. Er moet dus toch een weg direct er naartoe lopen. Na een tijdje rondrijden geef ik het maar op en ga tanken.

Nadat ik betaald heb zie ik een schoolbus staan. Die chauffeur zal vast wel weten hoe ik bij de waterval moet komen. En inderdaad weet ze dat. Het is richting de parkeerplaats maar dan links ipv rechts. Toch nog gevonden! Wegbewijzering in Nieuw Zeeland is echt een ramp. Of er staat ergens een bordje terwijl je nog een paar keer links en rechts moet en daar staat dan niets of er staat een bordje bij de ingang maar niet hoe je daar komt. Rainbow Falls is alleen van boven te fotograferen…

Rainbow Falls, nazomer, noorder eiland, Nieuw Zeeland.

…en van opzij, of je moet enge toeren uit gaan halen om beneden te komen.

Rainbow Falls, nazomer, noorder eiland, Nieuw Zeeland.

Haruru Falls

Niet heel ver daarvandaan is Haruru Falls. Heel gemakkelijk te bereiken en maar een paar minuutjes lopen van de parkeerplaats. Het is ook redelijk goed weer voor watervallen: bewolkt.

Haruru Falls, nazomer, noorder eiland, Nieuw Zeeland.

Glowworms

De Kawiti Glow Worm Caves liggen op de route naar het zuiden. Deze grotten heb ik de vorige keer al gezien, dus die sla ik deze keer maar over. Er zijn nog genoeg andere dingen te zien. Voor een eerste bezoek aan Nieuw Zeeland zou die wel op het verlanglijstje moeten staan. Over een paar dagen ga ik erachter komen dat ik deze grotten nog helemaal niet heb gezien, maar dat de Waitomo Glowworm Caves zijn geweest. De Waitomo grotten waren heel mooi en echt de moeite waard om te zien. Een hele speciale ervaring vond ik het. De grotten hier zijn anders en daarom komen ze zeker op het lijstje voor de volgende keer.

Het nadeel van commerciële glow worm grotten is dat je er niet mag fotograferen, omdat vrijwel iedereen dat met flits doet. Als er te veel of te vaak licht is in de grot stoppen de wormen met licht geven, komen er geen insecten meer op ze af en gaan ze dood. De vorige keer toen ik zei dat ik geen flits gebruikte, zeiden ze dat ze geen enkele uitzondering maken, omdat als ze het voor één iemand toelaten, iedereen denkt dat het mag. Natuurlijk is er daarnaast zeker ook een commerciële afweging. Ze hebben liever dat je hun foto’s koopt.

Terwijl ik dit schrijf wordt er bij de buren een soort vals Karaoke afgedraaid. Echt afschuwelijk om aan te horen. Dit gaat al de hele avond zo.

Whangarei Falls

Whangarei Falls is de volgende stop. Hier kun je via een pad helemaal omheen lopen. Belichting is echter lastig. De enige echt goede plek om hem vandaag te fotograferen is vanaf beneden, maar dan kijk je wel richting de felle witte lucht. De reflectie op het vallende water is ook gruwelijk and heel moeilijk goed te krijgen.

Whangarei Falls, nazomer, noorder eiland, Nieuw Zeeland.

Toch maar een paar foto’s gemaakt, maar toppers zijn het niet. Hier is een vertikale.

Whangarei Falls, nazomer, noorder eiland, Nieuw Zeeland.

Hierna loop ik nog een pad af langs de rivier. Ik kom een stel tegen en die hebben een stukje verderop een grote vogel gezien. Na een minuutje of 5 zie ik inderdaad een soort Aalscholver zitten. Hij laat zich rustig fotograferen.

Hatea River, nazomer, noorder eiland, Nieuw Zeeland.

Op de terugweg naar de auto begint het heel hard te regenen. Binnen een paar minuten ben ik compleet doorweekt. Eigenlijk maakt het ook niet zo heel veel uit. Als je je maar even inspant ben je al helemaal bezweet. Het klimaat boven Auckland is subtropisch en volgens mij is de luchtvochtigheid tegen de 100%. De regen is een aangename verkoeling alleen een beetje te hard voor het leuke.

Het landschap is wat gewoner vandaag. Wel heuvelachtig maar wijdser en er zijn ook veel meer bomen. Geheel onverwacht kom ik nog een paar lollies tegen in de auto. Yes! (-;

The Descend

De Waipu Caves zijn grotten waar ook gloeiwormen te zien zijn en deze grotten zijn niet gecommercialiseerd. Deze heb ik wel op mijn lijstje staan. Misschien hier dan toch een kans om een foto van die lichtjes te maken. Thuis en op papier leek het wel een leuk plan. Maar hoe dichter ik in de buurt kom, hoe minder dat ik het zie zitten. Ik rij er toch maar langs, want het ligt min of meer op de route. Eerst maar eens kijken hoe het er uitziet en dan beslissen. Ook deze is weer lastig te vinden. De GPS kent de locatie wel, maar blijkt er uiteindelijk een paar 100 meter naast te zitten en stuurt me een smal doodlopend pad op. Helemaal in zijn achteruit weer naar beneden omdat keren geen optie is. Daar aangekomen zie ik verderop een auto in het gras staan en daar blijkt inderdaad een heel klein bordje te staan met ’Caves’.

Nu weet ik al dat je voor de gloeiwormen zo’n 100 meter de grot in moet lopen en dat je daar ook natte voeten bij krijgt. In de auto had ik al zo mijn twijfels gekregen omdat ik maar één hoofdlampje bij me heb en ik eigenlijk niet goed weet hoe lang de batterijen het nog uithouden. 100 Meter diep in een grot zonder licht lijkt me geen pretje. De grotten zijn maar een klein stukje lopen, dus eerst maar even zien hoe het er uit ziet. Daar aangekomen slaat de twijfel al snel om in zekerheid. Het is een stinkend donker hol, waar een smal beekje in gaat of uit komt (het water staat nu stil). Het water is zo’n beetje kniediep en daarnaast ligt er in de grot veel bruine natte klei. Ik loop een klein stukje naar binnen om de sfeer even te proeven, maar dat lijkt me helemaal niets. Er zoemt van alles daarbinnen, de klei is spekglad.

Hoewel ik denk dat ik het de eerste tientallen meters wel droog kan houden zou ik waarschijnlijk een stuk door dat water moeten lopen. Na een meter of 10 moet je linksaf en dan nog een meter of 90 het donker in. Beelden van de twee “The Descend” films komen ongevraagd boven drijven. Het lijkt me niet verstandig om hier alleen naar binnen te gaan. Een verkenningstochtje met minimaal twee man en een paar zaklampen met opgeladen batterijen zou geen probleem zijn. Maar alleen…, nee dank je wel. Het is ook maar de vraag of de gloeiwormen hier net zo spectaculair zijn als in de commerciële grot. Ik denk eigenlijk van niet.

Die Karaoke-herrie hiernaast is gelukkig opgehouden. Dit is echt niet om aan te horen. Het is nu stil, afgezien van de krekels dan.

Rotsen en Water

Hierna rij ik door naar Te Arai Point. Dat blijkt ook weer een zoektocht. Ik rij zeker een uur rondjes voordat ik de juiste weg vind. Ook hier zit de GPS er weer enkele kilometers naast. Een mevrouw met hond weet me de juiste afslag te wijzen. Hoewel niet spectaculair zijn er wel wat fotogenieke rotsen op het strand.

Te Arai Point, nazomer, noorder eiland, Nieuw Zeeland.

Naast een enkele visser en een paar strandjutters kilometers verderop, is er niemand. Ik ben maar net op tijd om deze foto te maken, omdat vlak daarna de vloed wat opkomt en de stenen deels onderspoelen.

Te Arai Point, nazomer, noorder eiland, Nieuw Zeeland.

Uitzicht over het park

Hierna rij ik door naar Wenderholm Regional Park. Dit park zit vol met vogels en die hoor en zie je ook overal. Ik doe een korte maar stevige wandeling naar een uitzichtpunt en daar maak ik een paar uitzichtsfoto’s. Het gras heeft een ongelofelijk fris groene kleur hier.

Wenderholm Regional Park, nazomer, noorder eiland, Nieuw Zeeland.

Springende Eenden

Terug bij de auto speel ik nog met een twintigtal eenden. Ik heb nog een half brood in de auto liggen. Eerst is er één eend. Ik ga rustig op de grond zitten en hou hem net zolang brood voor zijn snufferd totdat ie uit mijn hand eet. Echt niet te geloven wat zo’n eend op kan. Ik heb hem een hele boterham gevoerd en hij wil nog meer. Dat, terwijl hij iedere paar seconden weer even moet slikken om alles binnen te houden. Kort daarna krijgt nog eentje in de gaten dat er wat te halen valt. Hierna komt de hele meute aanrennen. Een aantal durven uit de hand te eten. Ze worden steeds minder bang en lopen zelfs over mijn benen heen te stampen voor wat brood. Daarna laat ik ze ervoor springen. Het brood steeds een stukje hoger houden en ’spring’ (-; Er is ook een Takahe, die poseert voor een mooi plaatje.

Wenderholm Regional Park, nazomer, noorder eiland, Nieuw Zeeland.

Niet te geloven, ze gaan weer verder. Wie wil hier toch naar luisteren? Dit is werkelijk niet om aan te horen.

Uiteindelijk heb ik nog Okura Bush op mijn lijstje staan voor vandaag. Een gebied met mooie bloemen. Maar ook dit is weer bijzonder lastig te vinden en ik besluit om het toch maar te laten schieten omdat het al laat wordt. Ik vind een hotel, ergens ten zuiden van Auckland.

Karaoke en Cicaden

Het is tijd om een aantal keuzen te maken. In totaal ben ik 31 dagen hier en zelfs dat is lang niet voldoende om alles te zien. Het noordereiland is voor mij vooral interessant vanwege de oude bossen en Rotorua, het vulkanische gebied dat een beetje vergelijkbaar is met Yellowstone National Park. Het zuidereiland is veel gevarieerder met de Alpen, de gletsjers, de Moeraki Boulders, zweefvliegen, walvissen, zeehonden, pinguins, de sounds (fjorden) en misschien nog een tripje met de trein. Daarom wil ik ongeveer 2/3 van de totale tijd hier reserveren voor het zuidereiland. Ik probeer de route zo efficiënt mogelijk te plannen zodat ik met zo min mogelijk rijden, zo veel mogelijk kan zien. Toch is het weer kilometervreten geblazen. Ik heb in de afgelopen dagen al meer dan 1600 kilometer gereden.

Ik heb dus ongeveer 20 dagen voor het zuidereiland en maximaal 11 op het noordereiland. Verbazingwekkend genoeg heeft alleen het kleine puntje boven Auckland daarvan al 4 dagen in beslag genomen. Veel meer dan ik van tevoren dacht. Als ik op de kaart het deel dat ik nu heb gezien vergelijk met het deel dat ik nog niet heb gezien, wordt duidelijk dat dat niet gaat passen in de 6-7 dagen die nog resten voor het noordereiland. Keuzen maken is het enige dat rest.

Soms is het beter om een deel gewoon helemaal links te laten liggen. De volgende keer is er dan nog onontgonnen gebied waardoor het aantrekkelijker is om nog eens terug te komen. Anders ga je weer dezelfde routes rijden en zie je grotendeels dezelfde dingen. Ik wil in ieder geval graag Mt Egmont zien in het westen en het vulkanische gebied in het midden. De gebieden onder Hamilton in het westen en boven Wellington zijn ook interessant. Met een beetje fantasie ontstaat zo de resterende route: Rotorua, Taupo, onder Hamilton, Mt Egmond, Wellington. De oostkaap valt eigenlijk wat uit de toon en kost veel kilometers en extra tijd om mee te pikken. Die laat ik helemaal links liggen en bewaar ik voor een volgende keer.

Coromandel Peninsula (rechts van Auckland) loop ik al een paar dagen over te twijfelen of ik deze wel of niet zou doen. Besloten om die toch mee te pikken. Vanuit Auckland is het maar 1.5 uur rijden en onderweg kan ik nog een waterval meepakken. Het ligt ook enigszins op de route naar Rotorua. Ik weet dat Coromandel me een hele dag gaat kosten, maar de nieuwsgierigheid is iets te sterk.

Nu die Karaoke-herrie eindelijk is afgelopen resten alleen nog de Cicaden, maar daar kan ik wel mee leven.

Kaarten, Grafieken & Downloads

GPS Kaart met kleurgecodeerde hoogte informatie

Kleurgecodeerde afstand/hoogte grafiek

Kleurgecodeerde afstand/hoogte grafiek, Nieuw Zeeland Nazomer 2011, Dag 06

Download het originele gpx bestand gpx file hier.

edit