Dag 4/35

Tokatoka Peak

Vandaag sta ik een beetje op tijd op, maar nog niet al te vroeg: 07:00 uur. Was gisteren rond 01:00 uur naar bed gegaan. Dat hele verhaal over die honden kostte toch een hoop tijd. Eerst maar een broodje eten bij Subway en daarna op pad. Vandaag staat de westkust op het programma. Ik begin richting Dargaville te rijden. Het eerste deel is heuvelachtig met veel grondmist. Het doet heel erg aan Groot-Brittannie denken. Na een tijdje rij ik een stuk langs de Wairoa rivier. Mooi heuvelachtig gebied met veel ruimte. Kort daarop zie ik een bordje “Tokatoka Peak”.

Wegwijzer naar Tokatoka Peak, l nazomer, noorder eiland, Nieuw Zeeland.

Dat klinkt wel aanlokkelijk. Maar even kijken wat het is. Al gauw wordt me duidelijk dat het een hele stijle piek is die vrij hoog in het landschap staat.

Tokatoka Peak, nazomer, noorder eiland, Nieuw Zeeland.

Ik kan me niet voorstellen dat daar een pad naar boven loopt, maar na wat rondrijden kom ik erachter dat dat wel degelijk het geval is.

Het pad naar de top van Tokatoka Peak, nazomer, noorder eiland, Nieuw Zeeland.

Het pad is echt heel erg stijl. Het kost me zo’n 20 minuten om naar boven te klauteren.

Het pad naar de top van Tokatoka Peak, nazomer, noorder eiland, Nieuw Zeeland.

De top is vrij klein, ongeveer 4×4 meter. Hier wil je zeker niet struikelen, want dat is kop voor een paar honderd meter naar beneden. Het uitzicht hier is werkelijk prachtig.

Uitzicht over de rivier naar links…

Uitzicht vanaf Tokatoka Peak, nazomer, noorder eiland, Nieuw Zeeland.

…en naar rechts

Uitzicht vanaf Tokatoka Peak, nazomer, noorder eiland, Nieuw Zeeland.

Ik blijf zeker een uur hier boven en maak een aantal panorama’s gemaakt van de rivier en de directe omgeving. Na een tijdje wordt de zon een stuk feller en gaat het ook waaien. Tijd om naar beneden te gaan. Op de terugweg kijk ik nog een paar keer achterom en maak met veel gedoe nog een enkele foto van het stijle pad. Het vereist behoorlijk wat kunst en vliegwerk om een statief op te zetten op zo’n pad en daarbij ook nog jezelf staande te houden.

Mooie Meertjes

Daarna doorgereden naar de Kai Iwi Lakes. Deze schijnen soms heel fel gekleurd te zijn, maar vandaag is dat in ieder geval niet zo. Ik ben er eerst zelfs voorbijgereden, zo saai zijn ze. Op de terugweg zie ik nog 10 kalkoenen rondscharrelen. Het is me niet duidelijk of die wild zijn of niet.

Kalkoenen vlakbij Kai Iwi Lakes, nazomer, noorder eiland, Nieuw Zeeland.

Oeroude Bomen

De volgende stop is bij Trounson Kauri Park. Dit is ook een ancient forest zoals ze dat hier noemen: een bos dat oorspronkelijk is en nu beschermd wordt. Hier staan een aantal grote Kauri bomen.

Trees in Trounson Kauri Park, nazomer, noorder eiland, Nieuw Zeeland.

Sommige bomen zijn 600-1000 jaar oud. Er loopt een houten wandelpad door het bos om de wortels te beschermen. Kauriwortels liggen vrij dicht aan de oppervlakte en zijn vrij kwetsbaar. Er heerst een serene sfeer in het bos, los van een paar kinderen die de hele boel bij elkaar schreeuwen.

Trees in Trounson Kauri Park, nazomer, noorder eiland, Nieuw Zeeland.

Ik begrijp nu wel waarom die zo gewild waren om om te hakken. De bomen zijn vrij dik (enkele meters doorsnede) en helemaal recht.

Kauri trunk in Trounson Kauri Park, nazomer, noorder eiland, Nieuw Zeeland.

Naast bomen, staan er veel mooie varens.

Fern in Trounson Kauri Park, nazomer, noorder eiland, Nieuw Zeeland.

Hierna rij ik door naar het Waipoua Kauri Park. De weg loopt dwars door het bos heen en aan beide zijden is het bos zo’n 15 meter hoog, bomvol met varens en andere planten en bomen. Echt spectaculair om te zien.

Waipoua Kauri Forest, nazomer, noorder eiland, Nieuw Zeeland.

Op verschillende plaatsen langs deze weg kun je korte wandelingen maken, bijna altijd naar enkele grote bomen. Hier is een mooie blik op het bladerdak, langs een paar boomstammen.

Waipoua Kauri Forest, nazomer, noorder eiland, Nieuw Zeeland.

Het gaat hier natuurlijk vooral om de grote bomen, maar de vegetatie eromheen is op een aantal plaatsen echt spectaculair.

Waipoua Kauri Forest, nazomer, noorder eiland, Nieuw Zeeland.

Hier staat het helemaal vol met allerlei soorten varens die elkaar beconcurreren om light en ruimte.

Waipoua Kauri Forest, nazomer, noorder eiland, Nieuw Zeeland.

De grootste Kauri op aarde wordt “Tane Mahuta” genoemd, dat “Lord of the Forest” betekent in Maori. Het is onbekend hoe oud de boom precies is, maar de leeftijd wordt geschat op ongeveer 1200 jaar. Maar het zou ook net zo goed al 2500 jaar kunnen zijn. Hij bevat 244 kubieke meter hout, is zo’n 50 meter hoog en heeft een dwarsdoorsnede van zo’n 6 meter. Dit gebied herken ik nog van de vorige keer. Let op de vrouw bij de boom. Zij staat er nog zeker 15 meter vandaan. Ze zou nog veel kleiner zijn in vergelijking met de boom als ze er helemaal tegenaan zou staan. De boom is echt gigantisch groot.

Tane Mahuta, Waipoua Kauri Forest, nazomer, noorder eiland, Nieuw Zeeland.

Hoge zandduinen en mangrovebossen

Bij Omapere ga ik naar de kliffen aan de zuidkant van de zeearm en maak daar een aantal panorama’s van de hele hoge zandduinen aan de overzijde. Het is een wandeling van een kwartiertje om bij het uiterste punt te komen. Jammer genoeg is er iets mis gegaan met de panoramarobot. Het is onmogelijk om de panorama’s te stitchen omdat ik om nog onbekende reden delen mis tussen de foto’s.

Ik wil nog naar een wandelpad door de mangrovebossen rond Rawene maar dit red ik niet echt meer. Ik kan het pad niet vinden en ondertussen gaat de zon al onder. Ik moet snel op zoek naar een hotel. Daarom maar doorgereden naar Kaitaia. Het laatste plaatsje voor de noordkaap. De oostkant van North Land schijnt ook een aantal mangrovbossen te hebben. Misschien heb ik daar meer geluk. De weg naar Kataia is vergelijkbaar met die van gisteravond. Heel veel bochten en stik donker. De GPS stuurt me ook nog eens over één of ander grindpad in het bos. Dit is typisch zo’n weg waarvan je afvraagt of het wel goed gaat en je ook wat meer naar de brandstofmeter kijkt. Het blijkt uiteindelijk allemaal wel te kloppen, maar echt fijn voelt het niet. De laatste 40 kilometer of zo is er veel onderhoud aan de weg waardoor de belijning ontbreekt. Dat is niet echt lekker rijden in het donker. In Kaitaia probeer ik het eerste hotel gereden maar daar is niemand meer. Bij de tweede heb ik meer geluk en er is nog internet ook!

Een leuke dag

Al met al een leuk dagje. Veel zon gehad. Niet alles was even mooi maar ik heb wel hele mooie dingen gezien.

Kaarten, Grafieken & Downloads

GPS Kaart met kleurgecodeerde hoogte informatie

Kleurgecodeerde afstand/hoogte grafiek

Kleurgecodeerde afstand/hoogte grafiek, Nieuw Zeeland Nazomer 2011, Dag 04

Download het originele gpx bestand gpx file hier.

edit