Dag 7/10 – Deel 2/2

Skaftafellsjökull

Uiteindelijk kom ik bij de gletsjer uit op een rotspunt, een paar honderd meter boven het ijs. Eindelijk eens goed zicht van bovenaf. Twee jaar geleden kwam ik na een helletocht (Nieuw-Zeeland Zomer – Dag 20/35) ook op zo’n zelfde punt boven de Franz Josef Glacier, maar toen stortte het weer in. Wat een ellende was dat zeg. Deze keer ziet het er een stuk beter uit.

Ik kan vanaf hier de gehele gletsjer overzien. Beneden me ligt een vrij steile puinhelling met allemaal losse keien die uitloopt op een vertikale rotswand.

Skaftafellsjökull

Wat verder naar beneden zijn er nog twee rotspunten die verder naar voren steken. De verste, zo’n 100 meter onder me is op deze foto te zien.

Skaftafellsjökull

Terwijl ik een panorama schiet denk ik er over na om verder af te dalen over de losse keien, maar is dat eigenlijk wel verantwoord?

Skaftafellsjökull

Behoedzaam ga ik een stukje naar beneden. Eerst maar eens naar de eerste punt. Ik heb niet het gevoel dat het echt gevaarlijk is, maar ik moet wel goed opletten waar ik mijn voeten neerzet. Hier struikelen zou niet best zijn en het is zo gebeurd op die losse stenen.

Skaftafellsjökull

Het uitzicht is hier al een stukje beter.

Skaftafellsjökull

Helemaal rechts de grote vlakte waar al het smeltwater richting zee gaat.

Skaftafellsjökull

Nu ik wat gewend ben aan deze plek, ligt de uiterste rotspunt van de tweede foto wel binnen bereik. Het wordt steeds smaller daar beneden maar als ik voorzichtig ben moet het lukken. Eigenlijk wist ik het boven al, ik moet daar gewoon naar toe. Voorzichtig weer voetje voor voetje met het statief naar beneden. De tas laat ik achter en zodra het statief stevig staat ga ik terug voor de camera.

Deze punt is echt heel smal en ik ben wel even bezig om een goede houding te vinden. Even rondkijken en voor je het weet verlies je je evenwicht. Niet best hier met dat grote gat voor me.

Skaftafellsjökull

Recht voor me eindelijk een volledig vrij zicht op de gletsjer. Daar bij het water zou een ijsgrot moeten zijn, maar daar kun je alleen naar toe als het meertje bevroren is. Geen kans daarop nu.

Skaftafellsjökull

Hierna even behoedzaam weer terug naar boven voor een aantal telefoto’s van de crevassen in het ijs. Die heb ik altijd al willen hebben. Nu dan eindelijk.

Skaftafellsjökull

Met 600 mm zijn er mooie patronen te vinden.

Skaftafellsjökull

Nog 1.5x dichter bij, worden ze alsmaar mooier.

Skaftafellsjökull

Nadeel is dat de schaal van deze foto’s totaal niet meer in te schatten is. Zie je hier enkele meters of tientallen meters?

Skaftafellsjökull

Vrijwel alle detailfoto’s komen uit dat drukkere gebied in het midden van de laatste overzichtsfoto. Sommigen iets aan deze kant van het midden.

Skaftafellsjökull

Deze laatste twee foto’s vind ik zelf het mooist. De intens blauwe kleur op de eerste…

Skaftafellsjökull

…en de symfonie van ijspatronen op deze laatste. Een foto waar voor mij alles in klopt. Ik zou niet weten wat hier nog aan verbeterd kan worden.

Skaftafellsjökull

Boven zee zie ik al enige tijd grote regenbuien hangen en het lijkt erop dat ze nu dichterbij zijn dan daarstraks. Het wordt ook donkerder boven zee. Het laatste dat ik wil is hierboven zeiknat worden. Nog even een blik op de gletsjer en dan terug naar beneden. Ik scheur trouwens van de honger. Na het ontbijt heb ik alleen nog maar een banaan gehad en er moet echt weer een schep kolen op het vuur. Misschien wel twee.

Het pad is hier nog veel modderiger dan dat andere op de heenweg. Op sommige plaatsen is het tot schofthoogte uitgehold door het water. Net alsof je door een loopgraaf banjert. Het is nog 3 kilometer terug, maar gelukkig allemaal naar beneden.

Onderweg kom ik nog een paartje sneeuwhoenders tegen, met van die bevederde voetjes. Daarstraks had ik al een stelletje beneden gezien, maar wilde toen eerst de wandeling doen omdat dat wel enige tijd ging duren. Dit stelletje zit in de struiken en ik neem niet eens de moeite om erachter aan te gaan.

Ik had gedacht dat het zo rond 15:30 zou zijn (12:00 gestart), maar het blijkt al 17:00 te zijn. Geen wonder dat ik trek kreeg.

Hierna in de auto voor de volgende 127 km naar Höfn. Dit gebied ligt helemaal vol met gletsjers. Eigenlijk zijn het tongen van één hele grote gletsjer: de Vatnajökull. Heel mooi landschap. Jammer alleen dat je nergens uit de auto kunt hier. Stoppen midden op de weg vind ik gewoon te link.

Na een tijdje zie ik een meer vol ijsbergen. Gek, dat lijkt wel… inderdaad Jökulsárlón. Ik zou hier foto’s kunnen maken, maar ben helemaal leeg. Morgen ga ik hier naartoe en ik wil graag voor donker in het hotel zijn. Zodra de zon onder gaat, wordt het al heel snel pikkedonker hier. Er is geen verlichting. Overdag moet je al opletten op die smalle weg. In het donker is helemaal geen pretje. Laat staan dat je ook nog naar een hotel moet gaan zoeken.

Toch snap ik het even niet. Voor zover ik weet ligt Jökulsárlón 70 km voorbij Höfn. Ik zou er toch niet voorbij gereden zijn? Ik ben nu iets meer dan een uur onderweg dus dat kan eigenlijk niet.

Ik rij nog een tijdje door en dan ben ik al 1.5 uur onderweg. Met gemiddeld 90 km per uur zou ik die 127 km nu wel afgelegd moeten hebben. De gps kent Höfn niet maar wel Höf en dat blijkt hier hemelsbreed 50 mijl vandaan te zijn. Even een shitmomentje. Ik weet niet waar ik ben! Het zal toch niet zo zijn dat ik straks een uur terug moet gaan rijden?

Toch kan het niet, nu ik even rustig nadenk. Op de kaart zie ik ook dat Jökulsárlón voor Höfn ligt en daar was ik minder dan een uur geleden. Höfn moet dus nog steeds voor me liggen. Ook klopt het dat Höfn in het gebied van al die gletsjers ligt.

Gewoon doorrijden dan maar. Ik heb nog 3/4 volle tank, dus ook geen zorgen op dat vlak. Ik kan nog gemakkelijk terug rijden naar Vik en dan heb ik nog een halve tank.

Niet lang daarna zie ik een bordje, Höfn 7 km. Mooi! Toch vreemd dat ik er ruim anderhalf uur over heb gedaan. Dat snap ik niet zo goed. Na wat rondrijden vind ik het hotel.

Morgen nog één dag te gaan in dit gebied. In de ochtend eerst een stukje doorrijden naar het noordoosten en daarna terug naar de twee ijsmeren, desnoods tot in de avond. Vrijdag reserveer ik voor de terugrit naar Keflavik, een kleine 500 km en 6 uur rijden. Kan ik ’s ochtends vroeg nog wat foto’s maken van de ijsmeren en desnoods nog van Skogafoss of Seljalandfoss die ik gisteren heb geskipt.

Ook nog even uitzoeken waar ik morgen overnacht. Misschien wel gewoon hier in Höfn. Het alternatief is Vik, maar daar heb ik niet zo’n zin in eigenlijk.

Kaarten, Grafieken & Downloads

GPS Kaart met kleurgecodeerde hoogte informatie

Kleurgecodeerde afstand/hoogte grafiek

Kleurgecodeerde afstand/hoogte grafiek, IJsland Winter 2013, Dag 07

Download the original gpx file here.

edit