Dag 4/10 – Deel 1/3

Akureyri -> Grundarfjordur

Vanochtend op tijd opgestaan alhoewel het niet helemaal van harte gaat. Iets te laat de koffer in gedoken gisteren. Vandaag ga ik terug naar het zuiden rijden, naar Grundarfjordur op het schiereiland Snaefellsness. Daar ben ik nog niet eerder geweest. Ik heb gisterochtend al een kamer in dit hotel geboekt: Hotel Framnes. Eén van de dingen die ik daar wil zien is de Kirkjufell, een nogal bijzonder gevormde berg. Ook is hier de Kirkjufellsfoss, een waterval met drie stromen vlak naast die berg. Ik heb hier mooie foto’s van gezien en wil er zelf wel eens mee aan de slag.

Eénmaal in de auto moet ik nog een manier zien te vinden om de GoPro ergens voor de voorruit op te hangen, maar zo op het eerste gezicht zie ik nog niet veel mogelijkheden hiervoor. Ik begin weer met de zonnekap, maar wat ik ook probeer ik krijg het cameraatje niet in de juiste positie. Het enige wat mogelijk lijkt is op zijn kop, maar dan nog krijg ik een groot stuk van het dashboard erop.

Het volgende wat ik probeer is aan de spiegel, maar dat lukt helemaal niet. Na nog wat rondkijken valt me een soort kastje bovenop het dashboard op (om een bril in te leggen?). Het klepje kan open maar is vrij slap. Na van alles te hebben geprobeerd lijkt het het beste om hem zo strak mogelijk op de klep te binden en dan de klep helemaal dicht te doen. Moet ik alleen nog iets verzinnen om de klep dicht te houden. Iets om mee te binden, hmmm wat heb ik nog, ah flossdraad. Daar moet het wel mee lukken. Touwtje om klepje en dan naar beneden vastgebonden aan de twee draaiknoppen van de radio. Ziet er niet uit maar werkt wel (-;

De camera gaat de hele rit (althans dat hoop ik) om de 5 seconden een foto maken.

Schiereiland Vatnsnes

Het is weer een uurtje of 4-5 rijden en het valt me op dat veel van de sneeuw van een paar dagen geleden alweer weg is. Nu is er overwegend bruin gras te zien. Na twee uur rijden zie ik een bord met een wegenkaart voor een uitstapje naar het kleinste schiereilandje vlak voor de West-Fjorden, schiereiland Vatnsnes. Het lijkt niet zo’n grote omweg te zijn en het is pas 11:30, tijd zat nog dus. Zo te zien is het een kilometer of 35-40 om, uurtje misschien.

Na een tijdje kom ik bij een bord dat een genummerde weg aangeeft terwijl er bij rechtdoor niets staat. Met het bord nog in mijn hoofd ga ik rechtdoor. Het weggetje wordt steeds smaller en er zitten veel bochten en omhoog/omlaag in, soms met wel 18% en hier en daar ook ijsplaten en losse sneeuw. Ik vraag me af of ik nou wel goed gereden ben. Het blijft maar doorgaan en op de GPS schiet het niet erg op. Na een half uur rijden heb ik nog geen vijfde van de weg afgelegd. Hoewel de tank nog net iets onder 3/4 vol zit begin ik me daar toch ook een beetje zorgen over te maken. Vanochtend al 200 gereden, gisteravond is er ook al 100 uitgegaan en de wijzer lijkt nu sneller naar links te gaan. Die afstand die ik zo even van het bord had ingeschat klopt van geen kant en de reistijd al helemaal niet, het is veel langer. Ik voel er ook weing voor om nu om te keren. Nog 20 kilometer verder en dan moet er een andere weg komen of ik keer alsnog om.

Na een tijdje kom ik op een T-splitsing, 35 kilometer linksaf om weer op de ringweg uit te komen of ? kilometer rechtsaf om het rondje af te maken. Deze weg is een stuk breder. Denk dat ik daarstraks die genummerde weg had moeten nemen, die zal hier wel op uitkomen. Rechtsaf en met een kilometer of 30 zou ik op de uiterste punt moeten zijn. Als dat zo is kan ik via de andere kant terug naar de ringweg. Als ik er dan nog lang niet ben ga ik terug. Ik wil op de ringweg uitkomen met nog minimaal een halve tank over.

Deze weg rijdt een stuk sneller en al gauw ben ik op de uiterste punt van het schiereiland. Onderweg eventjes eruit. Er zouden hier zeehonden moeten liggen maar ik zie ze niet. Er staat bijna geen wind en er is ook vrijwel geen geluid. Zo ontzettend stil en heel af en toe een meeuw in de verte, dat is alles. Zo’n verschil met al die herrie thuis. Heerlijk gewoon, zou hier best een tijdje willen zitten, beetje turen naar de zee en genieten van de stilte. Maar ik ben nog niet op de helft en wil ook niet vanavond in het donker naar een hotel moeten gaan zoeken, dus toch beter om maar verder te rijden.

Een stuk verderop staat een vuurtorentje met een IJslandse knol ervoor. Die lopen hier veel. Die paardjes zijn een heel stuk kleiner dan onze Hollandse paarden. Ook hebben ze een 4e en soms zelfs een 5e versnelling. Dat laatste wist ik niet. Naast stap, draf en galop kunnen ze ook nog tölt en soms telgang.

Bij elkaar maken ze wel een aardig plaatje. Ik kan niet om de electriciteitsdraden heen zonder de compositie teniet te doen, dus dat is niet anders.

Schiereiland Vatnsnes

Vertikaal komt toch wel het mooiste uit. De bergen op de achtergrond zijn het noorderlijkste puntje van de West-Fjorden.

Schiereiland Vatnsnes

Het is inmiddels wel bewolkt dus geen mooi licht. Hierna rij ik verder door naar de ringweg. Een klein slipperig stukje sneeuw op een naar beneden lopend stuk weg is het enige lastige dat ik nog tegenkom. Al met al heeft deze omweg 2 uur geduurd en ik heb nog iets meer dan een halve tank over. Zou voldoende moeten zijn.

Grundarfjordur

Na nog twee uur rijden ben ik bij het hotel. Aardige mensen hier, wel een ini-mini kamertje. Op zo’n beetje de helft van de oppervlakte moet ik oppassen dat ik mijn kop niet stoot. De dame achter de balie vraagt of ik morgen misschien ook mee wil met een boottochtje. Ik zeg ’Boottochtje, waarnaartoe?’. ’Walvissen kijken’, zegt ze. ’Walvissen?’, ’Ja Orca’s, die zitten hier in de fjord’. Nice, yep dat wil ik wel. Meteen geboekt.

Kirkjufell blijkt hier tegenover de haven te liggen. Ik zag hem daarstraks al toen ik aan kwam rijden. Dacht eigenlijk dat ie nog een stukje westelijker lag. Handig. Meteen maar op zoek naar Kirkjufellfoss, het kleine watervalletje er vlakbij. Die vind ik al snel, maar het licht is niet mooi nu. Is morgenochtend waarschijnlijk beter.

Ik rij nog een stuk door op zoek naar iets anders en dat vind ik slechts enkele kilometers verderop. Een lange klif in zee die mooi door de zon wordt verlicht.

Grundarfjordur

Na een paar foto’s rij ik terug want ik zie dat deze zijde van Kirkjufell inmiddels wel in mooi licht staat. Een mooi plekje voor wat foto’s ligt redelijk voor de hand, wat rotsen aan de kant, ijs op het water en een paar honderd meter van de berg vandaan.

Kirkjufell

Het ijs in zee beweegt en kraakt telkens. Aanvankelijk denk ik nog dat het zeehonden zijn die in de gaten in het ijs boven komen en ijsschotsen wegduwen maar het blijkt toch gewoon het getij en de golven te zijn die het ijs samenpersen.

Kirkjufell

Ik besluit hier een tijdje te blijven en de zonsondergang af te wachten.

Kirkjufell

Kirkjufell

Anderhalf uur later en een hele sloot foto’s verder is de zon nog maar halverwege. Ik heb een paar ijsvoeten en geef er de brui aan. De bergen waarachter de zon ondergaat zijn veel hoger dan Kirkjufell, dus hier gaat toch niets spectaculairs meer gebeuren.

Rond 19:30 schuif ik aan voor het diner, vis van de dag is een lekkere Halibut (Heilbot) met geroosterde aardappeltjes. Smaakt erg goed. Nog even wat lezen maar buiten wordt het al donker en het Noorderlicht is continue in mijn gedachten. Ik kan maar beter op pad gaan. Terwijl ik op wil staan flikker ik van mijn stoel af. Voordat ik er erg in heb wat er gebeurt zit ik op de grond. De mensen naast me schrikken hier nogal van. Compleet in gedachten dacht ik blijkbaar dat ik op een bankje zat en schoof naar rechts, maar daar was helemaal niets, want ik zat op een stoel. Niet te geloven zeg. Ik zeg nog, ’Dacht dat ik op een bankje zat’, maar ze kijken me aan of ik niet helemaal goed bij mijn hoofd ben. Ik ga maar gauw weg hier.

Kaarten, Grafieken & Downloads

GPS Kaart met kleurgecodeerde hoogte informatie

Kleurgecodeerde afstand/hoogte grafiek

Kleurgecodeerde afstand/hoogte grafiek, IJsland Winter 2013, Dag 04

Download het originele gpx bestand hier.

edit