Dag 1/10

Noorderlicht

Het Noorderlicht staat al heel lang op mijn verlanglijstje. Vooral om het eens in het echt te zien en daarna natuurlijk om er mooie foto’s van te maken. Het wordt veroorzaakt doordat de zon materiaal onze kant op stuurt. Die geladen deeltjes worden door het magnetisch veld van de aarde omgeleid en komen boven de noord- en zuidpool in botsing met onze atmosfeer. Die energie wordt omgezet in licht vergelijkbaar met hoe een tl-buis dat doet. Zuurstof geeft doorgaans groen licht, stikstof blauw, en beide kunnen ook rood licht uitstralen.

De zon heeft een 11-jarige cyclus, waarbij de activiteit oploopt en weer afneemt. Dit jaar is er een top. Hoe meer zonne-activiteit, hoe groter de kans op Noorderlicht. Volgens de NASA had de echte piek deze winter moeten zijn, maar gokken ze nu op het najaar.

Het oorspronkelijke plan was om in december al naar IJsland te gaan maar ik kwam er achter dat het Noorderlicht, vooral te zien is in september/oktober en maart/april. Heb het nog niet uitgezocht maar dit heeft waarschijnlijk te maken met de kanteling van de aarde ten opzichte van de zon. Daarnaast zat het ook wel heel dicht op de vorige trip naar Australië. Dus ik dacht, laat ik het dan maar opschuiven: laatste week maart + eerste week april. Dan zou ik één week aan het noorden kunnen besteden en één aan het zuiden.

Twee weken geleden dook ik er weer even in en las dat maart eigenlijk de beste maand is voor IJsland, want dan ligt er nog sneeuw en dat is goed voor mooie foto’s. Daarnaast moet er zo min mogelijk maanlicht zijn om het Noorderlicht goed te kunnen zien en daar had ik nog even niet aan gedacht. Dat snel opgezocht en er is weinig maanlicht hier vanaf gisteren tot ruwweg eind volgende week.

De weersverwachtingen waren vooraf niet best, maar iedere dag veranderde dat en vorige week zag het er goed uit, een aantal dagen met zon. Gisteren waren de verwachtingen weer omgeslagen naar pokkeweer. Blijkbaar zijn die verwachtingen niet heel erg betrouwbaar en dus ben ik gewoon maar gegaan.

Of er Noorderlicht is, hangt dus af van activiteit op de zon, 8 minuten geleden. Je kunt het alleen in het donker zien, maar het kan het hele jaar voorkomen. Het kan een urenlange lichtshow zijn, maar het kan ook met een paar seconden of minuten alweer voorbij zijn. Eigenlijk moet je dus de hele nacht naar boven gaan staan turen, met je vinger op het knopje, klaar om te schieten en dat dan in de vrieskou met een lekker windje (-;

Door de top van de zonnecyclus te kiezen wordt de kans om het te zien een stuk groter. Ook wordt de kans op spectaculair licht een stuk groter. Daarnaast moet het deels of geheel onbewolkt zijn, heldere koude lucht (dus lage luchtvochtigheid) en weinig maanlicht. Zijn wel een heleboel variabelen die allemaal moeten kloppen, voor het perfecte plaatje. Denk dan ook wel dat ik een paar van dit soort tripjes moet doen om met mooie foto’s thuis te komen, tenzij ik geluk heb natuurlijk.

Reizen

Terug naar vandaag. Ik vlieg in de middag naar IJsland en heb nog even een momentje van stress in het toestel. Ik zit op de achterste rij en alle bagagebakken van de achterste drie rijen zitten vol met troep en kunnen niet worden gebruikt. Ik prop maar even lomp mijn tas een paar rijen verderop in zo’n bak. Alternatief is dat ie het bagageruim in moet, helemaal als ze voelen hoe zwaar die is en dat wil ik toch ten koste van alles voorkomen. Loopt gelukkig allemaal goed af.

Bijna de hele vlucht geslapen dus dat schiet lekker op. Ik wordt wakker als de landing wordt aangekondigd. De bewolking zit heel laag en als we dan eindelijk iets zien, vliegen we vlak boven donker water, met grote schuimkoppen erop. Hoogte is moeilijk in te schatten, maar iets van 500 meter of zo, maar ik zie geen horizon. Heel vreemd. Maar dan zie ik dat we in een best wel steile bocht hangen van 45 graden, misschien wel 60. Had hier niets van gevoeld.

Het toestel wordt wild door elkaar geschut. Op hele stukken van de bocht wordt er vol gas op de motoren gezet. Klinkt best wel serieus allemaal. De bocht blijft maar door gaan totdat het toestel wordt rechtgelegd en we nog even vol de andere kant op gaan. Het is een soort wilde kermisrit, best wel leuk, zolang het goed blijft gaan natuurlijk. Ik zie om me heen best wat bange en gespannen gezichten. Wat later volgt de landing in heel ruw weer. Die lui weten wel wat ze doen zeg.

Nog in het toestel zie ik dat mijn koffer wordt uitgeladen en als ik na een minuutje of vijf later bij de band aankom, komt ie er net aan en kan ik meteen doorlopen. De auto is ook snel geregeld.

Eerst maar even op zoek naar een supermarkt, want die gaan hier ’s ochtends pas om 10:00 uur open en ik heb geen zin om daar morgen op te gaan zitten wachten. Die heb ik snel gevonden, dus voor wat betreft eten en drinken is alles ok. Het is buiten een graadje of 2-3 dus de auto is meteen koelkast, wel zo handig.

Ik heb geen kaart van Keflavik en ook de GPS heeft geen details van hier. Had gisteren nog wel even gekeken waar het hotel ongeveer is en na een beetje op gevoel rijden, vind ik die al snel.

Blue Lagoon

Hierna vis ik meteen de zwembroek uit de koffer en ga op weg naar de Blue Lagoon om even lekker te poedelen.

Het weer is bizar slecht. Het regent zo’n beetje horizontaal en er wordt ook flink aan de auto gerukt. Fotospullen laat ik maar in het hotel. Ziet er allemaal betrouwbaar uit dus het moet maar even.

De Blue Lagoon is maar 20 kilometer rijden. Als ik er bijna ben, komt de zwaveldamp me al tegemoet, een soort eierlucht, niet eens rotte eieren, maar gewone gekookte eieren (van een dag oud of zo).

Na even omkleden naar buiten. De deur is door de harde wind nauwelijks open te krijgen. Maar éénmaal buiten, goeiedag zeg wat is dit koud! Snel het warme water in, wat nog niet eens zo warm is als ik me herinner. Het water is ook behoorlijk ruw, het lijkt wel een binnenzee en het is gewoon onmogelijk om in de richting van de wind te kijken. Er worden zoveel waterdruppels over het water heen gezwiept dat je niets kunt zien.

Met een rustig rugslagje peddel ik naar de overkant. Dan bedenk ik me dat ik niet bewust al mijn kleren in het afgesloten kastje heb gegooid. Ik was teveel bezig met uitzoeken hoe die kastjes-met-automatische-armband-vergrendeling eigenlijk werken. Beter maar even checken. Ik zou niet graag mijn paspoort en pasjes kwijtraken. Zeker niet door zoiets doms.

Deze keer moet ik nat dat stuk door die harde wind naar binnen rennen. Dat is helemaal achterlijk koud, brrrrrr.

Had inderdaad alles toch in het kastje gestopt, maar als bonus vind ik wel een andere weg naar buiten via het water. Dat is een stuk beter.

Maar weer terug naar de overkant zwemmen en ergens beschutting zoeken tegen de wind. Probleem is dat je hoofd ontzettend snel afkoelt zo boven water. Het water is ook zout, dat wist ik niet meer. Op de bodem ligt van dat sediment, een soort grijze klei die je op je gezicht kunt smeren, op sommige plaatsen kun je je arm wel een halve meter diep in die prut steken. Wat verderop vind ik een beschutte plek waar ook warm water uit de bodem komt. Dit is wel uit te houden. Heerlijk warm en uit de wind.

Er zijn er meer die op hetzelfde idee komen en na een tijdje raak ik in gesprek met een vrouw die naast me in het water ligt. Sieve heet ze en ze komt uit Bergen in Noorwegen. Geen idee of je die naam ook zo schrijft maar dat is wel de manier waarop ze het zegt, met een lange ’i’. Ze is hier voor een congres pedagogie en zou gisteren al aankomen, maar toen was de vlucht gecancelled vanwege het slechte weer.

Na een uurtje of twee hou ik het voor gezien, een uur langer dan de vorige keren.

Morgen

Terug in het hotel meteen door naar het restaurant. Ik heb sinds vanochtend niet meer gegeten en gedronken en kan wel een paard op. Nou die wordt ook binnengebracht: de grote hamburger van het huis. Wat een ding zeg. Zit zeker een pond vlees aan. Wordt nog een hele toer om die naar binnen te werken. Uiteindelijk lukt het ook niet helemaal, maar zal morgen niet veel trek hebben denk ik.

Ben er nog niet helemaal zeker van wat ik ga doen. Ontbijt is morgen om 05:00 uur al, dus dat is handig. Gisteren was de weersverwachting voor de komende vier dagen nog ronduit slecht voor deze omgeving: storm, regen en lage bewolking. Ja, daar kan ik niet zoveel mee.

Voor de dagen daarna wordt er overigens wel zonnig weer opgegeven. Akureyri in het noorden is de komende dagen wel zonnig. Afstand is maar 450 kilometer. De enige vraag is nog hoe de weg ernaartoe er bij ligt. Als het daar de komende vier dagen zonnig is, dan is het zeker het overwegen waard om erheen te rijden. Ik raak twee dagen kwijt aan heen en weer rijden, maar win dan wel twee dagen en drie nachten waar ik foto’s kan maken. Godafoss en Dettifoss komen dan in beeld.

Vanavond lijkt het er weer op dat het hier morgen nog slecht wordt, maar daarna toch beter. Als alternatief voor minstens een dag niets doen, kan ik dus ook naar het noorden rijden. Ik ben er nog niet helemaal uit. Ik kijk morgenochtend wel even naar de weersverwachting en de wegcondities en besluit dan wat ik doe. Als het helemaal op niets uitloopt kan ik altijd halverwege nog terugkeren en dan is de dag ook gevuld met iets anders dan niets doen (-;

Kaarten, Grafieken & Downloads

GPS Kaart met kleurgecodeerde hoogte informatie

Kleurgecodeerde afstand/hoogte grafiek

Kleurgecodeerde afstand/hoogte grafiek, IJsland Winter 2013, Dag 01

Download het originele gpx bestand hier.

edit