Dag 4/23

Ochtend

Gisteravond is het wederom gaan regenen en vanochtend is dat nog steeds zo. Gisteren heb ik een paar mooie grote vogels gezien. Vandaag kon ik het niet laten en heb ze in de regen staan fotograferen. Mijn nieuwe flitslens uitgeprobeerd. Hiermee kan ik 20 meter ver flitsen.

Howler Monkey, Tenorio Volcano National Park.

Je kunt alle waterdruppels en veren tellen.

Howler Monkey, Tenorio Volcano National Park.

Zo’n verschil met wanneer je niet flitst.

Howler Monkey, Tenorio Volcano National Park.

De wandelpaden hier heb ik gisteren al gezien. Dus vandaag moet ik iets anders gaan doen. Tenorio Volcano National Park is ook een vulkaan, niet ver hier vandaan. Daar schijnt een mooie waterval te zijn met blauw water. Vanochtend samen met de bio’s ontbeten. Het klikt goed. Leuke verhalen over en weer. Rond 09:00 vertrek ik richting Tenorio Volcano National Park en verwacht daar met een half uurtje hooguit drie kwartier wel te zijn. Zo naief…

Uiteindelijk duurt het 4 uur!!! voordat ik er ben. Niet alleen zijn de wegen veel langer dan op de kaart vanwege alle bochten. Maar ook de route naar de ingang van het park is nauwelijks te vinden. De dorpjes hebben geen namen en degenen die op de kaart voorkomen staan niet op de borden. Een oneindige zoekpartij wordt het. Ik spreek vandaag ook mijn eerste woordjes Spaans. Jeee. ’Donde esta Tenorio?’. Qua betekenis nog fout ook volgens mij. Maar ze begrijpen me wel en moeten lachten. Twee vrouwen staan in de deuropening van een huisje langs de weg. De wanhoop nabij ga ik het maar even vragen. Er volgt een hoop Spaans geratel waar ik geen reet van begrijp maar de handgebaren en aanwijzingen op de kaart daar kan ik wel wat mee.

Middag

Ergens onderweg hoor ik opeens een grote brul. Ik denk “Hee, dat moet een Howler Monkey (brulaap) zijn”. En inderdaad de hele boom zit er vol mee. Ik maak hier een aantal foto’s.

Howler Monkey, Tenorio Volcano National Park.

Eenmaal bij het park moet ik nog 9 kilometer gruwelweg volgen om bij het wandelpad te komen. Het is maar 1500 meter naar de waterval maar dat kost wel even wat moeite. Een azuren poel is nog twee kilometer verder. Wat ik niet wist is dat die aan de andere kant van een heuvel ligt. Lekker stijl.

Rio Celeste, Tenorio Volcano National Park.

Dit water is zo mooi blauw door vulkanische mineralen die er in opgelost zijn.

Rio Celeste, Tenorio Volcano National Park.

Het blauw van het water contrasteert mooi met het roodbruin van de boomstammen.

Rio Celeste, Tenorio Volcano National Park.

Vertikaal doen ze het ook goed.

Rio Celeste, Tenorio Volcano National Park.

Over een paar dagen zal ik er achter komen dat maar een paar honderd meter hiervandaan deze blauwe rivier en een andere heldere rivier samen komen. Dat was één van de dingen die hoog op mijn lijstje stond om te zien, maar ik was me er niet bewust van dat dat hier was. Stom! Maar je moet ook zoveel plaatsen in je hoofd houden, dat je er soms eentje verliest.

Het laatste stuk naar de waterval is helemaal een ramp. 150 meter bijna loodrecht naar beneden via een soort natuurlijke trap met treden van zo’n 30-40 centimeter, soms meer dan 50 centimeter en spekglad. Beneden is er een hoop spray in de lucht, maar vanaf een stuk verderop kan ik wel mooie foto’s maken. Er is ook nog iemand aan het zwemmen.

Rio Celeste Waterfall, Tenorio Volcano National Park.

Rio Celeste Waterfall, Tenorio Volcano National Park.

Dan weer omhoog. Boven ben ik compleet doorweekt.

Ik wil ook niet te laat weg hier want ik heb nog een hele rit voor de boeg en in het donker rijden is niet echt verstandig hier. Ik dacht een snellere route gevonden te hebben via de noordkant maar uiteindelijk duurt die ook 4 uur. De weg zoeken en vooral vinden is echt een ramp hier. Eén van de dorpjes is heel raar. Net of er een bus met gevangenen is gelost. Allemaal woest uitziende kerels die een beetje rondhangen en ook veel politie. Een heel contrast met alles wat ik tot nu toe heb gezien.

Avond

Er is veel onderhoud aan de weg en ik heb veel vertragingen daardoor. Uren achter zo’n kippehok-op-wielen-met-tweetactmotor, zonder er langs te kunnen helpt ook niet echt. Uiteindelijk kom ik toch in het donker terecht maar ik ben inmiddels al weer in de buurt van La Fortuna, dus redelijk bekend gebied. Ik moet er niet aan denken dat ik een kilometer of 70 eerder al in het donker terecht was gekomen. Dan heb je het zwaar hier. Veel mensen wandelen en fietsen ook langs de weg, zonder verlichting. Levensgevaarlijk voor hen. De vele bochten en gaten in de weg maken het in het donker ook niet prettig.

Als ik dit allemaal had geweten was ik er waarschijnlijk niet naar toe gegaan, maar goed toch wel leuke foto’s. Morgen naar Monteverde Cloud Forest Reserve.

Eenmaal terug direct door naar het restaurant want ik heb de hele dag niet gegeten. Daar ontmoet ik de biologen weer en er volgt weer een gezellige avond.

Kaarten, Grafieken & Downloads

GPS Kaart met kleurgecodeerde hoogte informatie

Kleurgecodeerde afstand/hoogte grafiek

Kleurgecodeerde afstand/hoogte grafiek, Costa Rica Droogseizoen 2011, Dag 4

Download het originele gpx bestand hier.

edit