Dag 1/21

Laat het feest maar beginnen

De vlucht naar Canada verloopt soepel. Wel krijg ik het idee dat de stoelen dichter opeen gepakt staan dan een tijdje geleden het geval was. For charters is het al langer normaal dat je het gevoel hebt dat je in een veewagen zit, maar voor intercontinentale vluchten is het vrij nieuw. Het enige alternatief, afgezien van het geluk hebben om naast een nooduitgang te zitten, is om 120 Euro extra te betalen voor een stoel met extra beenruimte. Nog maar 3 maanden geleden tijdens de vorige trip (Arizona, New Mexico en Utah – Winter) moest ik hier nog 70 Euro voor betalen.

Ergens halverwege gooi ik per ongeluk mijn glas appelsap om. Omdat ik vast zit kan ik geen kant op. Heel mijn broek zeiknat (-;. Gelukkig drogen die trekkingbroeken vrij snel weer op. Wat later is een grote vlek de enige getuige.

Douane is vergelijkbaar met de VS. Er worden wat vragen gesteld over wat je komt doen, hoe lang dat gaat duren en of je iemand kent en zo. Het ophalen van de huurauto duurt allemaal wat langer dan gehoopt. De auto’s zijn blijkbaar op. Na een uurtje krijg ik eindelijk mijn auto. De rit naar Banff verloopt minder snel dan ik had gedacht. Om de stad uit te komen moet ik langs een bijna oneindig aantal rode stoplichten waarbij je telkens 100 meter opschuift.

Banff National Park

Net ten noorden van Calgary, op de Trans Canada Highway, verandert het landschap dramatisch. Overal om me heen is ruimte met zacht glooiende groene heuvels. Ergens halverwege begint het te regenen en dit ziet er niet goed uit. Het plan is om vanavond al te gaan fotograferen in Banff National Park. Ik heb al een reservering voor een hotel in Banff en dit hotel blijkt gemakkelijk te vinden.

Vermillion Lakes

Eerst besloten om maar te gaan slapen, maar het wordt opeens droog. Dit geeft toch weer een kansje voor fotografie. Wolken zijn niet zo’n probleem, maar regen is dat wel. De Vermillion Lakes zijn maar een minuutje of 10 van het hotel vandaan. Wordt het niets, dan ben ik ook zo weer terug. Vooraan de Lake Drive staat een groot hek met een brief erop. Er is een Grizzly vrouwtje gesignaleerd dat sinds kort actief jaagt op Elk jonkies. Deze grote hertachtigen heten Wapiti buiten Noord Amerika. Er is een mooi uitzicht op beide meren, alleen hangt de bewolking nogal laag. Na een tijdje trekt de bewolking wat op. Misschien net genoeg om wat licht door te laten.

Er staat al een fotograaf op een mooi plekje, dat hij nogal agressief verdedigt. Ik schuif er maar bij aan want het is inderdaad een plek met goed uitzicht. We raken in gesprek en hij blijkt het voor zijn beroep te doen. Heel langzaamaan lijkt het wolkendek wat op te lossen.

Even later baadt Mt Rundle in het warme zonlicht en wordt gegeseld door de harde wind.

Mt Rundle in zware wind, vlak voor zonsondergang.

Wat uitgezoomd komt de mooie groene omgeving van Mt Rundle in beeld.

Mt Rundle in zware wind, vlak voor zonsondergang.

We wachten totdat de zon ondergaat… en wachten nog een beetje langer totdat er plotseling zacht oranje zonlicht op de bergen aan de overkant van de meren schijnt.

De bergen rondom Vermillion Lakes, vlak voor zonsondergang.

Even later wordt het oranje licht op de bergen feller…

De bergen rondom Vermillion Lakes, vlak voor zonsondergang.

…en springt over naar Mt Rundle.

Mt Rundle vlak na zonsondergang.

Tegen de schemering zien we een stuk of 20 Elk uit de verte komen die het water oversteken. Ze komen richting ons en waden richting een bebost gebied langs de weg. Ik ga er met de auto naartoe, want ze lijken vrij dicht bij de weg uit te komen. Maar uiteindelijk blijkt er toch nog zo’n 50 meter struiken tussen te zitten. Zou ik me daarin wagen dan zou ik me potentieel ook nog eens tussen beer en Elk manouvreren, geen goed idee.

Het is tijd om te gaan slapen.

Kaarten, Grafieken & Downloads

GPS Kaart met kleurgecodeerde hoogte informatie

Kleurgecodeerde afstand/hoogte grafiek

Kleurgecodeerde afstand/hoogte grafiek, Canada Voorjaar 2010, Dag 1

Download het originele gpx bestand hier.

edit