Dag 4/24 – Deel 2/2

Een betere slaapplek

Omdat het nog vrij vroeg op de dag is, besluit ik naar de Furnace Creek Ranch te rijden, waarvan ik nog goede herinneringen heb van 10 jaar geleden. Het is het enige alternatief binnen het park en omdat de winter niet zo druk is als de zomer, is er een redelijke goede kans dat ik daar een bed kan vinden zonder reservering.

En dat klopt. Ik boek twee nachten omdat ik Death Valley via de zuidkant wil verlaten en deze locatie ligt daar het dichtste bij.

Nog een keertje naar de Trona Pinnacles

Die Trona Pinnacles van gisteravond blijven maar in mijn hoofd rond spoken, het is heen en terug wel ruim 5 uur rijden, maar ik moet ze gewoon nog een keer zien en goed fotograferen.

Nu ben ik er ruim voor zonsondergang en heb ik genoeg tijd om de beste plek te vinden. Deze keer waait het heel erg hard en ik moet beschutting zoeken achter de auto en vanaf een heel laag standpunt fotograferen om vibraties te voorkomen.

Trona Pinnacles

In de volgende foto’s is goed te zien hoe de kwaliteit van het licht enorm verandert in een vrij korte periode.

Trona Pinnacles

Deze foto is vrij groot met 96 megapixels en kost me twee dagen om te verwerken. De pinnacles, de bergen op de achtergrond en de lucht moeten ieder op een andere manier worden bewerkt en moeten daarna heel precies gemaskeerd worden. Heel veel werk, foto’s schieten is slechts een klein deel van het werk dat uiteindelijk tot een mooie plaat leidt.

Trona Pinnacles

Trona Pinnacles

Ook deze neemt veel tijd in beslag omdat er ook hier drie regio’s zijn die ieder een eigen verwerking nodig hebben in termen van licht, kleur, details en contrast.

Trona Pinnacles

De meeste mensen zouden direct na de zonsondergang vertrekken omdat ’de show voorbij is’, maar de zonsondergang is eigenlijk meer halverwege de show. Tot 45 minuten na zonsondergang kunnen werkelijk spectaculaire foto’s gemaakt worden terwijl de donker wordende lucht in verschillende pasteltinten kleurt. De camerasensor ziet dit soort licht ook heel anders dan onze ogen.

Trona Pinnacles

Trona Pinnacles

Dit is typisch de afterglow die de meeste mensen missen. De zon is een tijdje geleden al ondergegaan en de lucht reflecteert mooi warm licht op de bergen.

Trona Pinnacles

Trona Pinnacles

De zachte pasteltinten van deze foto vindt ik zelf echt mooi.

Trona Pinnacles

Trona Pinnacles

Trona Pinnacles

Na een bepaald moment wordt de lucht een stuk donkerder en de foto’s lelijk. Met nog een uurtje wachten zou ik om kunnen schakelen naar nachtfotografie, maar ik heb ook nog een rit van 2.5 uur door de donkere woestijn rijden voor de boeg en ik denk ook dat deze specifieke plek al gauw een stuk spookachtiger gaat worden (-;

Alweer een eng ritje

Na 8 kilometer laat ik de onverharde weg achter me en ben terug op de hoofdweg. Het is inmiddels helemaal donker geworden. Een GPS is erg handig in dit soort omstandigheden omdat je kunt anticiperen op de weg die voor je ligt. Net als de vorige avond wordt ik weer richting de onverharde weg de bergen in geleid. Deze keer ben ik voorbereid en weet ik dat het de verkeerde is.

Voordat ik omkeer, stop ik de auto, doe de lichten uit en verlaat de auto om naar de sterrenhemel te kijken. Die staat werkelijk vol met miljoenen sterren. De Melkweg is al duidelijk zichtbaar als een witte band in de lucht. Het duurt een tijdje voordat mijn ogen goed aan het donker zijn gewend (normaal gesproken duurt het een klein half uurtje voor de ogen ingesteld zijn op volledig donker), maar besluit niet al te lang te blijven omdat ik wilde plannen heb voor morgenochtend, hetgeen betekent dat ik heel vroeg op moet.

Ik sluit de deur en loop wat rond. Na een tijdje bedenk ik me dat ik de zaklamp in de auto heb laten liggen en dat ik echt een probleem heb als ik per ongeluk mijn autosleutels laat vallen. Ik zet er maar een punt achter en druk op het knopje van de afstandsbediening om de deur te openen, tenminste dat is wat ik denk te doen.

De auto begint als een wilde te toeteren en flitsen met zijn lampen en gedurende een seconde begrijp ik niet wat er gebeurt. Ik moet op een alarmknop hebben gedrukt die me nog niet was opgevallen. Ik begin op alle knopjes op de afstandsbediening te drukken totdat die herrie eindelijk stopt en de deur open gaat.

Dit was even een hele rare gewaarwording omdat ik gewend was aan het donker en de stilte om dan plotseling in dat lawaai en al dat licht te staan! Al gauw moet ik erom lachen, als ik me afvraag hoeveel coyotes hiervan geschrokken zijn (-;

Het is soms best eng om in je eentje op zo’n afgelegen plaats in het donker rond te lopen, zeker als het terrein onbekend is. Vooral het donker zorgt ervoor dat je je al gauw afvraagt wat er allemaal rondloopt.

Ik markeer deze plaats, omdat ik zeker van plan ben ergens in de toekomst hier terug te komen voor wat nachtfotografie. Mooie foto’s maken van de Melkweg staat nog steeds op mijn lijstje maar is vrijwel onmogelijk op veel plaatsen in Europa vanwege de lichtvervuiling.

Bryce Canyon National Park is een mooie nachtlocatie vanwege de heldere lucht en de hoogte. Ik ben daar al verschillende keren geweest maar om de één of andere reden was er altijd wel iets waardoor nachtfotografie niet doorging. Was het geen ziekte dan was het wel een bewolkte lucht. Ik hoop dat ergens in de toekomst de condities en locatie optimaal zullen zijn.

Ik rij terug naar de hoofdweg en rij door naar de Ranch voor een welverdiende nachtrust, terwijl ik me afvraag hoe de foto’s van de Trona Pinnacles eruit zullen gaan zien als ze helemaal verwerkt zijn.

Kaarten, Grafieken & Downloads

GPS Kaart met kleurgecodeerde hoogte informatie

Kleurgecodeerde afstand/hoogte grafiek

Kleurgecodeerde afstand/hoogte grafiek, Zuidwest VS Winter 2010, Dag 04

Download het originele gpx bestand hier.

edit